Taxboutiq

Dzunejt Cengic

Partner

1. What is transfer pricing?

Transfer pricing: what it is, how it works, and why it matters

Every cross-border transaction between related companies raises a fundamental question: is the price right? Transfer pricing, the set of rules governing how multinational groups price their intercompany transactions, is consistently ranked as the most important tax issue facing international businesses. It determines how profits are allocated across jurisdictions, how much tax is paid and where, and whether a business is exposed to adjustments, penalties, or double taxation.

Yet transfer pricing is widely misunderstood. Many entrepreneurs and business owners associate it exclusively with large multinationals or aggressive tax planning. In reality, transfer pricing applies to any business that conducts transactions with a related party in another country, regardless of size. A Dutch BV paying a management fee to a foreign holding company, a subsidiary purchasing inventory from its parent, or a group company licensing a trademark to an affiliate: all of these are transfer pricing transactions that must comply with the arm’s length principle.

This article explains what transfer pricing is, how it works, and why it matters. We cover the arm’s length principle, the main pricing methods, documentation requirements, the role of intangibles, and what happens when things go wrong. While the rules are international in nature, we pay particular attention to how they apply in the Netherlands and highlight developments that business owners should be aware of.

2. The arm’s length principle

3. Transfer pricing methods: how prices are tested

4. The functional analysis: functions, assets and risks

5. Intangibles and the DEMPE framework

6. Documentation requirements: master file, local file and country-by-country report

7. Transfer pricing in the Netherlands

8. Business restructurings and transfer pricing

9. Enforcement, penalties and dispute resolution

10. Getting transfer pricing right

1. What is transfer pricing?

Transfer pricing refers to the prices charged in transactions between related parties, typically companies that belong to the same multinational group. These transactions can involve goods, services, the use of intangible assets such as trademarks or technology, financial arrangements such as intercompany loans, or any other commercial or financial dealing between entities under common control.

When two independent companies transact with each other, the price is determined by market forces: supply, demand, negotiation, and competition. When two related companies transact, those market forces may be absent or weakened. The parent company and its subsidiary do not negotiate at arm’s length in the same way that unrelated parties would. This creates the risk that the prices set on intercompany transactions do not reflect what the market would produce, which in turn affects how profits are distributed across the countries where the group operates.

Transfer pricing rules exist to prevent this profit shifting. They require that intercompany transactions be priced as if the parties were independent, ensuring that each country collects its fair share of tax on the economic activity taking place within its borders. The international consensus on transfer pricing is set out in the OECD Transfer Pricing Guidelines for Multinational Enterprises and Tax Administrations, most recently revised in January 2022, and implemented through domestic legislation in over 140 countries.

2. The arm’s length principle

At the heart of all transfer pricing rules lies the arm’s length principle. This principle, codified in Article 9 of the OECD Model Tax Convention and incorporated into virtually every bilateral tax treaty, provides that conditions in commercial and financial relations between associated enterprises should be consistent with those that would have been agreed between independent enterprises in comparable transactions under comparable circumstances.

In practice, this means that a multinational group must price its intercompany transactions as if each entity were dealing with an unrelated party. If a Dutch subsidiary purchases goods from its German parent, the price must reflect what the subsidiary would have paid if it had bought the same goods from an unrelated supplier under similar conditions. If a holding company charges a management fee to its operating subsidiaries, that fee must correspond to what an independent service provider would charge for equivalent services.

The arm’s length principle treats each entity within a group as a separate enterprise. This separate entity approach ensures broad parity of tax treatment between multinational groups and independent businesses operating in the same markets. It also prevents the artificial shifting of profits from higher-tax to lower-tax jurisdictions by requiring that the allocation of profits follows the allocation of economic functions, assets and risks.

Why not just use a formula?

An alternative to the arm’s length principle that is sometimes proposed is global formulary apportionment: dividing a group’s total worldwide profit among countries based on a predetermined formula, such as the proportion of sales, employees, or assets in each country. The OECD and its member countries have consistently rejected this approach. A formula would be inevitably arbitrary, difficult to agree upon internationally, and would fail to account for the specific facts and circumstances of individual transactions. It would also create significant risks of double taxation where countries disagree on the formula or its inputs.

3. Transfer pricing methods: how prices are tested

The OECD Guidelines describe five transfer pricing methods, divided into two categories. The goal is always to select the method that is most appropriate to the circumstances of the case, taking into account the nature of the transaction, the availability of reliable comparable data, and the degree of comparability between the controlled and uncontrolled transactions.

Traditional transaction methods

Comparable Uncontrolled Price (CUP) method compares the price charged in a controlled transaction directly to the price in a comparable transaction between independent parties. This is the most direct method and is preferred whenever reliable comparables exist. It is particularly effective for commodity transactions where quoted market prices are available.
Resale Price Method (RPM) starts from the price at which a product purchased from a related party is resold to an independent customer, then subtracts an appropriate gross margin for the reseller. It is most useful for distribution activities where the reseller does not add substantial value to the product.
Cost Plus Method (CPM) begins with the costs incurred by the supplier in a controlled transaction, then adds an appropriate markup. It is commonly applied to contract manufacturing arrangements and intercompany services where the supplier performs routine functions.

Transactional profit methods

Transactional Net Margin Method (TNMM) examines the net profit that a taxpayer earns from a controlled transaction relative to an appropriate base, such as costs, sales or assets, and compares it to the net profit earned by comparable independent enterprises. TNMM is a one-sided method: it tests only the less complex party (the "tested party"). It is the most commonly applied method in practice because net profit indicators are generally less sensitive to transactional differences than prices or gross margins.
Transactional Profit Split Method identifies the combined profits from a controlled transaction and divides them between the parties based on their relative contributions. It is most appropriate when both parties make unique and valuable contributions, such as when each contributes significant intangible assets, or when the operations are so highly integrated that a one-sided method cannot reliably isolate the contribution of either party.

There is no strict hierarchy among these methods, but the OECD Guidelines indicate that traditional methods are generally preferred over transactional profit methods when both can be applied with equal reliability, and that the CUP method is preferred over all others when a comparable uncontrolled transaction can be identified.

4. The functional analysis: functions, assets and risks

The foundation of any transfer pricing analysis is the functional analysis. Before selecting a method or identifying comparables, it is essential to understand what each entity within the group actually does: what functions it performs, what assets it uses, and what risks it assumes. This analysis determines the characterisation of each entity and, consequently, the level of profit it is entitled to earn.

An entity that performs routine distribution functions, uses limited assets, and bears minimal risk is characterised as a limited-risk distributor and is entitled to earn only a routine margin. An entity that develops products, owns valuable intellectual property, makes strategic decisions, and bears the entrepreneurial risk is entitled to the residual profit, the return above the routine compensation paid to limited-function entities.

The five comparability factors

The OECD Guidelines identify five factors that must be examined when comparing a controlled transaction to an uncontrolled transaction:

Contractual terms of the transaction, recognising that the actual conduct of the parties prevails over written agreements where the two are inconsistent
Functions performed, assets used, and risks assumed by each party, which is the core of the functional analysis
Characteristics of property or services transferred, including physical features, quality, availability, and volume
Economic circumstances of the parties and the market in which they operate, including market size, competition, consumer purchasing power, and regulatory environment
Business strategies pursued by the parties, such as market penetration, product diversification, or risk aversion

Risk analysis

Risk is a central element of the functional analysis. The party that controls a risk and has the financial capacity to assume that risk is entitled to the return (or loss) associated with that risk. A party that neither controls nor assumes a risk is not entitled to any share of the upside or downside returns from that risk. Under the OECD framework, risk is analysed through a six-step process that examines who identifies economically significant risks, who contractually assumes them, who actually controls the risk through decision-making, and who has the financial capacity to bear the consequences. If a party lacks control over a risk that it contractually assumes, the risk is reallocated to the party with both control and financial capacity.

5. Intangibles and the DEMPE framework

Intangible assets, including patents, trademarks, know-how, trade secrets, customer relationships, and proprietary technology, are often the most significant drivers of value in a multinational group. How the returns from intangibles are allocated among group entities is one of the most contested areas of transfer pricing.

The OECD defines an intangible for transfer pricing purposes as something that is not a physical asset or a financial asset, that is capable of being owned or controlled for use in commercial activities, and that would be compensated if transferred between independent parties. Importantly, this definition is broader than accounting or legal definitions: internally developed intangibles that do not appear on a balance sheet, such as the cumulative value of years of marketing expenditure, may still be relevant for transfer pricing purposes.

The DEMPE framework

The OECD introduced the DEMPE framework to determine which entity within a group is entitled to the returns from intangible assets. DEMPE stands for the five key functions related to intangibles:

Development of the intangible, such as product R&D or brand creation
Enhancement of the intangible, including improvements and updates over time
Maintenance of the intangible’s value through quality control and ongoing investment
Protection of the intangible through legal measures such as trademark registration, patent filings, and enforcement of IP rights
Exploitation of the intangible to generate revenue, such as commercialising a product or licensing a brand

The critical insight of the DEMPE framework is that legal ownership of an intangible, by itself, does not entitle the owner to the income generated by that intangible. An entity that merely registers a trademark or holds legal title to a patent but performs none of the DEMPE functions is not entitled to the residual profits. Instead, it is entitled to no more than a risk-adjusted return on its funding contribution, if it provides any funding at all. The entity that actually performs the important DEMPE functions, controls the associated risks, and has the financial capacity to bear those risks is entitled to the intangible-related returns.

This principle has far-reaching implications for structures in which intellectual property is held by a shell company in a low-tax jurisdiction while all development, marketing and strategic decision-making occurs elsewhere. Under the DEMPE framework, such arrangements may not withstand scrutiny.

6. Documentation requirements: master file, local file and country-by-country report

The OECD recommends a standardised three-tier approach to transfer pricing documentation, adopted by the majority of jurisdictions worldwide:

Master file

The master file provides a high-level overview of the multinational group’s global business operations, organisational structure, intangible assets, intercompany financial activities, and overall transfer pricing policies. It is designed to give tax authorities a comprehensive picture of the group’s global operations and how transfer pricing policies fit within that context. The master file covers five categories: organisational structure, business description, intangibles strategy, intercompany financial activities, and the group’s financial and tax positions.

Local file

The local file supplements the master file with detailed information on material intercompany transactions involving the local entity. It includes a description of the local entity, its management structure and business strategy, a detailed functional analysis for each material intercompany transaction, the transfer pricing method selected and the rationale for that selection, the comparability analysis including benchmarking data, and the financial information used to apply the selected method. The local file is where the substance of the transfer pricing analysis resides.

Country-by-country report

The country-by-country report (CbCR) provides aggregate, jurisdiction-by-jurisdiction information on the global allocation of income, taxes paid, employees, and tangible assets. It is intended for high-level risk assessment by tax authorities and is explicitly not to be used as a basis for transfer pricing adjustments or formulary apportionment. The CbCR is required for multinational groups with consolidated group revenue of at least EUR 750 million.

7. Transfer pricing in the Netherlands

The Netherlands has been an early adopter of the arm’s length principle and maintains a transfer pricing framework that closely follows the OECD Guidelines. The Dutch framework is built on several legal foundations.

Article 8b of the Corporate Income Tax Act

The arm’s length principle was codified in Dutch law through Article 8b of the Wet op de vennootschapsbelasting 1969 (Corporate Income Tax Act), effective 1 January 2002. This article provides that where conditions agreed between related entities differ from those that would have been agreed between independent parties, taxable profit is determined as if arm’s length conditions had applied. Article 8b also introduces a documentation requirement: taxpayers must include information in their records demonstrating how transfer prices were established and that they are consistent with what independent parties would have agreed.

The 2022 anti-mismatch rules

Since 1 January 2022, the Netherlands has introduced Articles 8ba through 8bd of the Corporate Income Tax Act, which significantly changed the Dutch transfer pricing landscape. These provisions were designed to prevent situations of double non-taxation that could arise from unilateral downward transfer pricing adjustments.

Under the new rules, a downward adjustment of the Dutch tax base is only permitted to the extent that the corresponding upward adjustment is included in the taxable base of the related party in the other jurisdiction. The burden of proof lies with the Dutch taxpayer, which must demonstrate that the counterparty is indeed taxed on the higher amount.

Documentation obligations

Article 29g of the Corporate Income Tax Act implements the OECD’s three-tier documentation framework for the Netherlands. Multinational groups with consolidated group revenue of at least EUR 50 million are required to maintain both a master file and a local file. These documents must be prepared in Dutch or English and completed by the filing deadline of the corporate income tax return. The country-by-country reporting obligation applies to groups exceeding the EUR 750 million threshold.

8. Business restructurings and transfer pricing

Business restructurings, the cross-border reorganisation of functions, assets, and risks within a multinational group, are one of the most complex areas of transfer pricing. Common examples include converting a full-fledged distributor into a limited-risk distributor, transforming a manufacturer into a contract manufacturer, centralising intellectual property in a single group entity, or consolidating procurement, logistics, or back-office functions in a shared service centre.

The OECD Guidelines require that the arm’s length principle be applied not only to the post-restructuring transactions but also to the restructuring itself. If value is transferred from one entity to another, for example through the surrender of a profitable distribution right or the transfer of customer relationships, the transferring entity must receive arm’s length compensation for the value it gives up.

Profit potential and compensation

The concept of "profit potential" plays an important role. When a full-fledged distributor with a history of high and variable returns is converted into a limited-risk entity earning a fixed routine margin, the question arises whether the distributor is being adequately compensated for the profit potential it surrenders. The analysis depends on the options realistically available to the restructured entity: would an independent enterprise in the same position have accepted the same terms, or would it have negotiated indemnification or other compensation?

9. Enforcement, penalties and dispute resolution

Tax authorities worldwide have significantly increased their focus on transfer pricing in recent years. Audit activity has expanded, specialised transfer pricing units have been established, and information exchange between jurisdictions has intensified, particularly through the automatic exchange of country-by-country reports.

Audit triggers

Common audit triggers include persistent losses in a local entity despite group-level profitability, significant intercompany transactions relative to total turnover, payments to related parties in low-tax jurisdictions, recent business restructurings, and inconsistencies between the local file and other publicly available information. Country-by-country reports give tax authorities a high-level view of the group’s global profit allocation, which they use to identify potential mismatches between where profits are reported and where value is created.

Penalties

Most jurisdictions impose penalties on transfer pricing adjustments, particularly where the taxpayer has failed to maintain adequate documentation. In the Netherlands, the general penalty framework for corporate income tax applies. Where a taxpayer has maintained proper contemporaneous documentation and can demonstrate reasonable efforts to comply with the arm’s length principle, penalties are generally avoidable. However, the absence of documentation can shift the burden of proof to the taxpayer and expose it to both adjustments and penalties.

Double taxation and dispute resolution

One of the most significant consequences of a transfer pricing adjustment is the risk of double taxation. If one country increases the taxable profits of a group entity by adjusting a transfer price upward, and the corresponding country does not make a matching downward adjustment, the same income is taxed in both countries. To address this, most tax treaties include a mutual agreement procedure (MAP) under which the competent authorities of the two countries negotiate to eliminate double taxation. More recently, the EU Arbitration Convention and the Multilateral Instrument (MLI) have introduced binding arbitration mechanisms to ensure that disputes are resolved within defined timescales.

10. Getting transfer pricing right

Transfer pricing is not merely a compliance exercise. It is a core element of how a multinational business structures its operations, allocates its resources, and manages its tax risk. The businesses that approach transfer pricing proactively, rather than reactively, are consistently better positioned to withstand audit scrutiny, avoid double taxation, and maintain commercial flexibility.

The key principles to keep in mind are:

Every intercompany transaction must be priced at arm’s length, supported by a functional analysis that accurately reflects the functions performed, assets used, and risks assumed by each party
The entity that performs the important value-creating functions, controls the associated risks, and has the financial capacity to bear those risks is entitled to the residual profit
Documentation must be contemporaneous, meaning it should be prepared at the time the transaction is entered into or, at the latest, by the time the tax return is filed
Transfer pricing policies must be consistent with the actual conduct of the parties, not merely with what is written in intercompany agreements
Business restructurings that transfer value between group entities require arm’s length compensation for the value transferred
Advance pricing agreements (APAs) can provide certainty for material or complex intercompany arrangements

Every situation is different. The right transfer pricing approach depends on the specific facts of the business, the jurisdictions involved, the nature of the intercompany transactions, and the commercial objectives of the group. Transfer pricing arrangements must reflect genuine economic substance and be supported by robust, contemporaneous documentation.

At Taxboutiq, we specialise in transfer pricing, international tax structuring, and cross-border advisory for entrepreneurs and businesses. Whether you are setting up your first intercompany arrangement or reviewing an existing transfer pricing policy, we work as part of your team to implement solutions that are both compliant and commercially effective.

Get in touch with our specialists

Kerim Besic

Partner

Dzunejt Cengic

Partner

1. Waarom emigratie steeds relevanter wordt voor ondernemers

Emigreren vanuit Nederland: VAE, Malta, Cyprus of Zwitserland

Steeds meer Nederlandse ondernemers, directeuren-grootaandeelhouders (DGA's) en vermogende particulieren overwegen een vertrek naar het buitenland. De belastingdruk in box 2 is de afgelopen jaren aanzienlijk gestegen, box 3 blijft voor onzekerheid zorgen en voor wie internationaal opereert, worden de fiscale argumenten om in Nederland te blijven steeds moeilijker te verdedigen. Tegelijkertijd bieden bestemmingen als de Verenigde Arabische Emiraten (VAE), Malta, Cyprus en Zwitserland lagere belastingtarieven, flexibele regimes en een groeiende gemeenschap van internationale ondernemers en professionals.

Emigratie is echter geen eenvoudige fiscale oplossing. Wie vertrekt zonder grondige voorbereiding riskeert een uitstaande conserverende aanslag die jarenlang doorloopt, een holdingstructuur die de Belastingdienst als kunstmatig kwalificeert, of een buitenlandse entiteit die nooit als werkelijk gevestigd wordt erkend. Het kiezen van het juiste land is stap één. Stap twee is het bouwen van een structuur die juridisch, fiscaal en operationeel houdbaar is.

Dit artikel vergelijkt de vier meest gekozen emigratiebestemmingen voor Nederlandse ondernemers: de VAE, Malta, Cyprus en Zwitserland. We gaan in op wanneer iemand voor de Nederlandse belastingheffing geacht wordt werkelijk te zijn geëmigreerd, hoe de exitheffing werkt, wat elk land fiscaal te bieden heeft en waar de risico's liggen.

Inhoudsopgave

2. Wanneer ben je fiscaal geëmigreerd uit Nederland?

3. Exitheffing en de conserverende aanslag

4. VAE: 0% inkomstenbelasting en substance-vereisten

5. Malta: het terugbetalingsmechanisme en de effectieve belastingdruk

6. Cyprus: het non-dom regime en laag vennootschapsbelastingtarief

7. Zwitserland: forfaitaire belasting en kantonale verschillen

8. Veelgemaakte fouten bij emigratieplanning

9. Wat kunt u nu doen?

1. Waarom emigratie steeds relevanter wordt voor ondernemers

Nederland is voor ondernemers met opgebouwd vermogen een fiscaal veeleisende omgeving geworden. In 2026 bedraagt het box 2-tarief 24,5% over de eerste €68.843 en 31% over het meerdere. Voor een DGA met €5 miljoen aan ingehouden winst in een bv levert een dividenduitkering meer dan €1,5 miljoen aan box 2-belasting op, bovenop de reeds betaalde vennootschapsbelasting van 25,8%. De gecombineerde effectieve druk op uitgekeerde winst kan daarmee boven de 45% uitkomen.

Box 3 voegt verdere druk toe. Het vermogensbelastingregime is al jaren in beweging en de overgang naar een stelsel op basis van werkelijk rendement brengt nieuwe onzekerheid met zich mee. Voor wie vermogen aanhoudt in aandelen, vastgoed of beleggingsportefeuilles is het Nederlandse fiscale klimaat toenemend onvoorspelbaar.

Tegelijkertijd heeft internationale mobiliteit emigratie praktisch haalbaar gemaakt. Bedrijven op afstand, e-commerce en digitale dienstverlening stellen ondernemers in staat door te gaan zonder fysiek aan Nederland gebonden te zijn. Waar emigratie vroeger was voorbehouden aan gepensioneerden, is het nu een reële optie voor actieve ondernemers in de dertig, veertig en vijftig jaar.

De vraag is niet langer óf emigratie mogelijk is, maar of emigratie fiscaal en structureel verantwoord is en welk land het beste past bij de specifieke situatie.

2. Wanneer ben je fiscaal geëmigreerd uit Nederland?

Het Nederlandse belastingrecht bepaalt de fiscale woonplaats op basis van alle feiten en omstandigheden (artikel 4 AWR). Er geldt geen objectieve drempel zoals een 183-dagenregel. De doorslaggevende vraag is of de belastingplichtige een duurzame band van persoonlijke aard met Nederland onderhoudt.

In de jurisprudentie worden onder meer de volgende omstandigheden relevant geacht bij de beoordeling of sprake is van een duurzame band van persoonlijke aard. Geen enkele factor is op zichzelf doorslaggevend; alle relevante feiten en omstandigheden dienen in onderlinge samenhang te worden beoordeeld:

het beschikken over een duurzaam ter beschikking staande woning in Nederland;
de verblijfplaats, arbeidsplaats of schoolplaats van de partner en het gezin;
de plaats waar arbeid wordt verricht;
de plaats waar geldopnamen of creditcardbetalingen worden gedaan;
gas-, elektriciteits- en waterverbruik op een Nederlands adres;
de plaats waar bankrekeningen en beleggingen worden aangehouden;
de plaats waar verzekeringen zijn afgesloten;
de plaats waar medische behandelingen worden ondergaan, zoals bij een huisarts, tandarts of fysiotherapeut;
lidmaatschappen van sportverenigingen, charitatieve instellingen, kerkelijke gemeenschappen of vergelijkbare organisaties;
de plaats waar abonnementen worden aangehouden; en
de inschrijving in de Basisregistratie Personen.

Omstandigheden van formele aard, zoals de uitschrijving uit de Basisregistratie Personen en de nationaliteit van de belastingplichtige, zijn in de regel van ondergeschikt belang. Anders dan in het civiele recht, geldt in het fiscale recht dat de inschrijving in de Basisregistratie Personen uitsluitend als ondersteunende factor wordt beschouwd.

Van belang is voorts dat Nederland, anders dan veel andere landen, geen objectieve toets hanteert zoals de 183-dagenregel. De fiscale woonplaats wordt vastgesteld op basis van een subjectieve beoordeling van alle relevante feiten en omstandigheden in onderlinge samenhang. In de jurisprudentie zijn gevallen bekend waarbij een persoon, ondanks een verblijf van slechts 60 dagen in Nederland, toch als fiscaal inwoner werd aangemerkt. De duur van het fysieke verblijf is daarmee slechts één van de vele relevante factoren.

In de praktijk komen twee risico's het meest voor. Het eerste betreft dubbele woonplaats: zowel Nederland als het bestemmingsland claimen de belastingplichtige als inwoner. Belastingverdragen lossen dit doorgaans op via tie-breakerregels, waarbij wordt beoordeeld in welk land een duurzame woning beschikbaar is en waar de persoonlijke en economische banden het sterkst zijn. Tie-breakers werken echter alleen als er een verdrag van toepassing is en de uitkomst in uw voordeel uitvalt.

Het tweede risico ziet op emigratie die door de Belastingdienst als niet-reëel wordt beschouwd, omdat de feitelijke situatie onvoldoende is gewijzigd. Een belastingplichtige die zijn Nederlandse woning aanhoudt, regelmatig naar Nederland terugkeert en zijn vennootschap feitelijk vanuit Nederland blijft besturen, is voor fiscale doeleinden niet werkelijk vertrokken, ongeacht de formele uitschrijving bij de gemeente.

Werkelijke fiscale emigratie vergt aantoonbare verbreking van banden met Nederland én aantoonbare vestiging in het bestemmingsland. In de praktijk betekent dit doorgaans:

het verkopen of verhuren van de Nederlandse woning;
het meenemen van het gezin naar het bestemmingsland;
het overbrengen van bankrekeningen en verzekeringen; en
het op aantoonbare wijze in het bestemmingsland leven en werken, gedocumenteerd met bewijsstukken.

3. Exitheffing en de conserverende aanslag

Elke belastingplichtige die bij emigratie een aanmerkelijk belang in een Nederlandse vennootschap houdt, valt onder de exitheffingsbepalingen van de Wet IB 2001. Van een aanmerkelijk belang is sprake wanneer u direct of indirect 5% of meer van de aandelen in een vennootschap houdt. Bij emigratie vindt een fictieve vervreemding plaats: de aandelen worden geacht te zijn verkocht voor de waarde in het economisch verkeer op het tijdstip onmiddellijk vóór het vertrek. Over de aldus berekende winst wordt box 2-belasting geheven en er wordt een uitgestelde belastingaanslag opgelegd: de conserverende aanslag.

In 2026 bedragen de box 2-tarieven 24,5% over de eerste €68.843 en 31% over het meerdere. Fiscaal partners kunnen elk afzonderlijk het lagere tarief toepassen, zodat een koppel gezamenlijk over maximaal €137.686 het lage tarief kan benutten. De aanslag hoeft bij emigratie niet onmiddellijk te worden betaald.

De uitstelvoorwaarden hangen af van het bestemmingsland. Bij emigratie naar een EU- of EER-lidstaat zoals Cyprus of Malta geldt automatisch en voor onbepaalde tijd uitstel van betaling, zonder enige zekerheidseis. Dit volgt uit het vrij verkeer van personen en kapitaal binnen de Europese Unie. Bij emigratie naar een land buiten de EU en EER, zoals de VAE of Zwitserland, is uitstel alleen beschikbaar als adequate zekerheid wordt gesteld, doorgaans in de vorm van een bankgarantie, een pandrecht op de aandelen of een hypotheek op een Nederlands onroerend goed.

De conserverende aanslag heeft geen vervaldatum. De aanslag blijft uitstaan totdat een uitlokkende gebeurtenis plaatsvindt: een vervreemding van de aandelen, een dividenduitkering of een terugbetaling van gestort kapitaal. Dividenden die na emigratie worden uitgekeerd, leiden daarmee tot onmiddellijke invordering van een deel van de uitstaande aanslag. Dit maakt het dividendbeleid een van de meest kritieke planningsvraagstukken na vertrek.

Het onderbrengen van dividendstromen via een buitenlandse houdstermaatschappij gevestigd in het woonland, in plaats van rechtstreekse ontvangst als particulier, vormt een kernonderdeel van de fiscale planning na emigratie. Deze structurering vergt zorgvuldige voorbereiding en gaat in de meeste gevallen vooraf aan de feitelijke emigratie.

4. VAE: 0% inkomstenbelasting en substance-vereisten

De VAE heft geen personenbelasting. Er is geen loonbelasting, geen vermogensbelasting, geen belasting op door particulieren ontvangen dividenden en geen bronbelasting op enige uitstroom. Voor ondernemers die vermogen uit een vennootschapsstructuur willen onttrekken, is dit structureel aantrekkelijk. Een dividend van €1 miljoen dat een particulier ontvangt van een VAE-houdstervennootschap, wordt lokaal volledig belastingvrij ontvangen.

Fiscale woonplaats in de VAE ontstaat na 183 dagen aanwezigheid binnen een periode van twaalf maanden, of na 90 dagen aanwezigheid in combinatie met een duurzame verblijfplaats en een geldige VAE-verblijfsvergunning. Een Tax Residency Certificate, afgegeven door de Federal Tax Authority, is doorgaans vereist om de Belastingdienst te overtuigen dat het fiscale zwaartepunt werkelijk is verschoven.

Sinds juni 2023 heft de VAE een federale vennootschapsbelasting van 9% op belastbare winsten boven AED 375.000. De eerste AED 375.000 wordt belast tegen 0%. Voor zogeheten Qualifying Free Zone Persons kan een tarief van 0% van toepassing zijn op kwalificerende inkomsten, mits aan substance-vereisten en activiteitsvoorwaarden is voldaan.

Het kritieke aandachtspunt voor Nederlandse staatsburgers die naar de VAE emigreren, is het belastingverdrag tussen Nederland en de VAE. Dit verdrag bevat een specifieke beperking: de tie-breakerbepalingen en overige beschermingen gelden uitsluitend voor VAE-onderdanen. Voor Nederlandse staatsburgers biedt het verdrag geen bescherming bij dubbele woonplaats en beperkt de Nederlandse heffingsrechten over de conserverende aanslag niet. Nederland behoudt onbeperkt heffingsrecht over de aanmerkelijkbelangwinst zolang de conserverende aanslag uitstaat.

Dit vereist in de meeste gevallen de tussenschakeling van een VAE-houdstervennootschap. Door deze entiteit tussen de aandeelhouder en de Nederlandse werkmaatschappij te plaatsen, worden dividenden niet langer rechtstreeks aan de particulier of diens Nederlandse vennootschap uitgekeerd, maar eerst ontvangen op het niveau van de VAE-houdstervennootschap. Mits wordt voldaan aan de substance-eisen en de antimisbruiktoets, kan hierdoor een beroep worden gedaan op de Nederlandse inhoudingsvrijstelling.

Substance in de VAE is geen formaliteit. Een postadres of virtual office volstaat niet. De Belastingdienst zal verlangen dat de entiteit werkelijke economische activiteiten verricht: eigen personeel, een fysiek kantoor en besluitvorming die feitelijk in de VAE plaatsvindt. Voor wie fulltime in de VAE woont en zijn onderneming daadwerkelijk vanuit Dubai leidt, is dit haalbaar. Voor wie de VAE als brievenbus gebruikt terwijl men feitelijk elders actief blijft, is het risico op herkwalificatie aanzienlijk.

5. Malta: het terugbetalingsmechanisme en de effectieve belastingdruk

Malta kent een onderscheidend vennootschapsbelastingstelsel dat is gebaseerd op volledige imputatie en belastingrekeningen. Het nominale vennootschapsbelastingtarief bedraagt 35%, maar niet-ingezeten aandeelhouders kunnen tot 6/7 van de door de Maltese vennootschap betaalde belasting terugvorderen wanneer winsten worden uitgekeerd vanuit de zogeheten Maltese Taxed Account. Dit reduceert de effectieve belastingdruk tot circa 5%. De terugbetaling wordt rechtstreeks door de Maltese belastingdienst voldaan, doorgaans binnen veertien werkdagen na indiening van het teruggaafverzoek.

Wat Malta verder onderscheidt, is de remittance basis die beschikbaar is voor niet-gedomicilieerde ingezetenen. Particulieren die fiscaal inwoner zijn van Malta maar er niet gedomicilieerd zijn, worden op buitenlandse inkomsten alleen belast voor zover deze naar Malta worden overgemaakt. Buitenlandse inkomsten die buiten Malta worden aangehouden, zijn niet belastbaar. Buitenlandse vermogenswinsten zijn in Malta altijd vrijgesteld, ongeacht overmaking. Winsten op de vervreemding van aandelen in niet-Maltese vennootschappen zijn daarmee nooit onderworpen aan Maltese belastingheffing.

Fiscale woonplaats in Malta ontstaat door meer dan 183 dagen aanwezigheid per kalenderjaar of door aantoonbaar voornemen van duurzame vestiging. Malta maakt onderscheid tussen residence en domicile. Wie ingezetene is maar niet gedomicilieerd, valt onder de remittance basis.

Voor Nederlandse DGA's die hun holdingstructuur via Malta optimaliseren, biedt de combinatie van het lage effectieve tarief via het terugbetalingsmechanisme en de remittance basis aanzienlijke voordelen. Malta is een EU-lidstaat, zodat automatisch en voor onbepaalde tijd uitstel van betaling van de conserverende aanslag geldt zonder zekerheidseis. De deelnemingsvrijstelling geldt voor dividenden van kwalificerende dochtermaatschappijen waarbij een belang van ten minste 10% gedurende ten minste 183 dagen is aangehouden.

De complexiteit van Malta ligt in de kasstroomoptimalisatie. Om volledig te profiteren van de remittance basis en te voorkomen dat dividenden als naar Malta overgemaakt worden beschouwd, is zorgvuldige structurering van de betalingsstroom vereist, doorgaans via een buitenlandse tussenhoudstervennootschap buiten Malta waarlangs dividenden worden ontvangen voordat enige overboeking naar Malta in aanmerking wordt genomen. Dit vereist een nauwkeurige administratieve opzet en jaarlijkse monitoring.

6. Cyprus: het non-dom regime en laag vennootschapsbelastingtarief

Voor veel Nederlandse DGA's is Cyprus de meest toegankelijke EU-optie. Het stelsel is helder, de kosten zijn laag en de voordelen zijn aanzienlijk. Centraal staat de non-dom status: een niet-gedomicilieerde ingezetene van Cyprus is volledig vrijgesteld van de Special Defence Contribution, de Cypriotische heffing op dividend- en renteinkomsten. Dit betekent dat dividenden die door een non-dom ingezetene worden ontvangen, volledig belastingvrij zijn, ongeacht of ze afkomstig zijn van een Cypriotische of een buitenlandse vennootschap.

Non-dom status geldt voor particulieren die in de voorafgaande twintig jaar niet meer dan zestien jaar fiscaal inwoner van Cyprus zijn geweest. Voor nieuwkomers is de non-dom status daarmee automatisch van toepassing vanaf de datum van vestiging en duurt zeventien jaar. Na afloop van deze periode kan de non-dom status tweemaal worden verlengd, telkens met vijf jaar, tegen betaling van €250.000 per verlenging. Daarmee kan het regime in totaal zevenentwintig jaar duren.

Fiscale woonplaats in Cyprus kan worden verkregen via de 183-dagenregel of via de flexibele 60-dagenregel. De 60-dagenregel vereist een minimale aanwezigheid van 60 dagen in Cyprus, een beschikbare woning (gehuurde woonruimte kwalificeert) en enige economische activiteit of een directeurspositie in een Cypriotische vennootschap. Per 1 januari 2026 is de voorwaarde vervallen dat de belastingplichtige in geen enkel ander land fiscaal inwoner mag zijn, waardoor de 60-dagenregel aanzienlijk flexibeler is geworden voor internationaal mobiele ondernemers.

Het Cypriotische vennootschapsbelastingtarief bedraagt 15%. Cyprus kent een ruime deelnemingsvrijstelling die zowel dividenden ontvangen van dochtermaatschappijen als vermogenswinsten op de vervreemding van aandelen vrijstelt van vennootschapsbelasting, mits niet meer dan 50% van de activa van de dochtermaatschappij uit passieve beleggingsactiva bestaat. Er is geen bronbelasting op dividenden uitbetaald door Cypriotische vennootschappen aan niet-ingezetenen. Vermogenswinsten op aandelen zijn volledig vrijgesteld van belasting in Cyprus, met uitzondering van winsten op direct gehouden Cypriotisch onroerend goed.

Een kritiek punt betreft de wisselwerking tussen het Nederland-Cyprus belastingverdrag en een uitstaande conserverende aanslag. Anders dan soms wordt aangenomen, beperkt het verdrag de Nederlandse belastingheffing op dividenden niet tot het bronbelastingtarief van 15% zolang de exitheffingsaanslag uitstaat. Nederland behoudt op grond van de saving clause in het verdrag zijn volledige box 2-heffingsrechten over dividenduitkeringen die toerekenbaar zijn aan de periode van Nederlands inwonerschap. Dit maakt de strategische timing van dividenduitkeringen na emigratie naar Cyprus van bijzonder belang.

Cyprus is een EU-lidstaat, zodat automatisch en voor onbepaalde tijd uitstel van betaling van de conserverende aanslag geldt zonder zekerheidseis.

7. Zwitserland: forfaitaire belasting en kantonale verschillen

Zwitserland is de bestemming bij uitstek voor vermogende particulieren die stabiliteit, privacy en levenskwaliteit vooropstellen en bereid zijn een voorspelbare, vaste belastingdruk te accepteren. Het Zwitserse belastingstelsel kent drie lagen: federaal, kantonaal en gemeentelijk. De combinatie van deze niveaus zorgt ervoor dat de werkelijke belastingdruk aanzienlijk verschilt per kanton.

Voor buitenlandse staatsburgers zonder inkomsten uit Zwitserse beroepsactiviteiten biedt Zwitserland forfaitaire belastingheffing, de zogeheten Pauschalbesteuerung. De belastinggrondslag is het hoogste van twee bedragen: zevenmaal de jaarlijkse huurwaarde of daadwerkelijk betaalde huur voor de Zwitserse woning, of het federale minimum van CHF 434.700 voor 2026. Op deze fictieve grondslag worden vervolgens de van toepassing zijnde kantonale en federale belastingtarieven toegepast.

De effectieve belastingdruk op de forfaitaire grondslag verschilt aanzienlijk per kanton. In de meest gunstige kantons, Zug, Schwyz en Nidwalden, varieert het effectieve tarief van circa 18% tot 22%. In duurdere kantons zoals Genève of Vaud kan het tarief oplopen tot 40% of meer. Het forfaitaire regime is niet langer beschikbaar in de kantons Zürich, Bazel-Stad, Bazel-Landschap, Schaffhausen en Appenzell Ausserrhoden, waar het via referendum is afgeschaft.

Onder het forfaitaire regime worden alle inkomsten, inclusief buitenlandse dividenden en rente, geacht te zijn begrepen in de fictieve grondslag. Er wordt geen afzonderlijke belasting geheven op dividenden of vermogenswinsten. Privévermogenswinsten op aandelen zijn volledig vrijgesteld van Zwitserse belasting, zowel binnen als buiten het forfaitaire regime.

Een aandachtspunt vormt de Zwitserse Verrechnungssteuer van 35%, die wordt ingehouden op inkomsten uit Zwitserse bronnen, te weten dividenden van Zwitserse vennootschappen en rente op Zwitserse bankdeposito's. Voor Zwitserse ingezetenen is deze inhouding volledig verrekenbaar met de Zwitserse belasting.

Zwitserland is geen EU- of EER-lidstaat. Emigratie naar Zwitserland vereist zekerheidstelling voor uitstel van betaling van de conserverende aanslag. De Nederlandse antimisbruikbepalingen zijn onverkort van toepassing: een Zwitserse houdstervennootschap zonder werkelijke activiteiten en met besluitvorming die feitelijk elders plaatsvindt, wordt niet erkend als een legitiem tussenliggend houdstervehikel.

8. Veelgemaakte fouten bij emigratieplanning

De meeste problemen in emigratiezaken vloeien niet voort uit wettelijke overtredingen, maar uit een structuur die niet overeenkomt met de feitelijke situatie. In de praktijk komen een aantal fouten stelselmatig terug.

De meest gemaakte fout is vertrekken zonder adequate voorbereiding. Iemand wiens aandelen op het moment van emigratie €3 miljoen waard zijn, ontvangt een conserverende aanslag van meer dan €900.000. Een goed gestructureerde emigratie vereist ten minste twaalf tot achttien maanden voorbereiding.

Een tweede veelvoorkomende fout zijn onjuiste aannames over wat nultarief in de praktijk betekent. De VAE heft geen inkomstenbelasting, maar het Nederlandse verdrag biedt geen bescherming voor Nederlandse staatsburgers: Nederland behoudt heffingsrecht over aanmerkelijkbelangdividenden zolang de conserverende aanslag uitstaat. Cyprus kent een non-dom regime, maar de wisselwerking met de Nederlandse exitheffing betekent dat dividenden die tijdens de uitstelperiode worden uitbetaald nog steeds in Nederland belast kunnen worden.

Een derde fout is het oprichten van een buitenlandse vennootschap zonder werkelijke substance. De Belastingdienst beoordeelt of een buitenlandse houdstervennootschap kunstmatig is: is er lokaal personeel, een fysiek kantoor en worden beslissingen werkelijk genomen in het bestemmingsland? Een postadres in Dubai of Nicosia volstaat niet. Wie niet bereid is werkelijke activiteiten over te brengen naar het buitenland, dient geen buitenlandse holdingstructuur na te streven.

Een vierde fout is onderschatting van de M-biljet-aangifte en de doorlopende verplichtingen die daarop volgen. De waardering van de aandelen in de emigratieaangifte bepaalt rechtstreeks de omvang van de conserverende aanslag. Een te lage waardering trekt het oog van de inspecteur; een te hoge is onnodig kostbaar. Beide vereisen zorgvuldige onderbouwing.

Ten slotte treffen wij regelmatig situaties aan waarin een ondernemer naar het buitenland is verhuisd terwijl de Nederlandse bv precies zoals voorheen functioneert. De directeur woont in Dubai maar belt dagelijks in, neemt alle beslissingen en is de enige die werkelijk begrijpt wat zich binnen de onderneming afspeelt. De Belastingdienst kan dan betogen dat de feitelijke leiding van de vennootschap bij de directeur berust en daarmee buiten Nederland ligt, met als gevolg een exitheffing op vennootschapsniveau, of dat de directeur een marktconforme managementvergoeding had moeten ontvangen die in Nederland belastbaar is.

9. Wat kunt u nu doen?

Emigratie als fiscale strategie werkt, maar alleen als de voorbereiding grondig is, de structuur houdbaar is en de feitelijke situatie overeenkomt met het juridische kader. Elk van de vier in dit artikel besproken landen biedt materiële voordelen ten opzichte van Nederland, maar elk land kent andere voorwaarden, andere risico's en een ander ideaalprofiel.

Cyprus is de meest toegankelijke EU-optie voor DGA's met een aanmerkelijk belang: automatisch uitstel van de exitheffing, non-dom status vanaf aankomst, 0% belasting op dividenden voor niet-gedomicilieerde ingezetenen en een minimale aanwezigheidsvereiste van 60 dagen. Malta biedt vergelijkbare EU-voordelen maar vergt meer structurele complexiteit om volledig van de remittance basis te profiteren. De VAE biedt maximale fiscale vrijheid maar vereist een robuuste holdingstructuur, werkelijke substance en een volledige verbreking van Nederlandse banden om die vrijheid te realiseren. Zwitserland is de keuze voor wie stabiliteit, privacy en levenskwaliteit stelt boven het behalen van het laagst mogelijke effectieve belastingtarief.

De stappen die wij aanbevelen:

Laat de huidige waarde van uw aanmerkelijk belang waarderen en bereken de potentiële omvang van de exitheffing.
Bepaal welk land het beste aansluit bij uw persoonlijke omstandigheden, bedrijfsactiviteiten en gewenste levensstijl.
Ontwerp de optimale holdingstructuur voor het bestemmingsland, inclusief een substance-plan en dividendstrategie.
Plan de emigratie ten minste twaalf maanden van tevoren en documenteer elke stap, van uitschrijving in Nederland tot aantoonbare vestiging in het buitenland.
Werk samen met adviseurs die praktijkervaring hebben met zowel Nederlandse als buitenlandse belastingheffing.

Emigratie is geen eenmalige transactie; het is een doorlopend proces dat jaarlijkse monitoring en actief beheer vereist.

Taxboutiq is gespecialiseerd in internationale fiscale structurering voor ondernemers, DGA's en vermogende particulieren. Wij adviseren over het gehele emigratieproces: van de eerste beoordeling en berekening van de exitheffing tot het ontwerp van de buitenlandse structuur, de opbouw van substance en de doorlopende fiscale compliance in het bestemmingsland.

Neem contact op met onze specialisten

Kerim Besic

Partner

Neem contact op

Dzunejt Cengic

Partner

Neem contact op

1. Why emigration is increasingly relevant for entrepreneurs

Emigrating from the Netherlands: UAE, Malta, Cyprus or Switzerland

An increasing number of Dutch entrepreneurs, director-shareholders (DGAs) and high-net-worth individuals are considering a move abroad. The tax burden in Box 2 has risen sharply in recent years, Box 3 continues to generate uncertainty, and for those who operate internationally, the fiscal arguments to remain in the Netherlands are becoming harder to sustain. At the same time, destinations such as the United Arab Emirates (UAE), Malta, Cyprus and Switzerland offer lower tax rates, flexible regimes and a growing community of international entrepreneurs and professionals.

But emigration is not a simple tax solution. Those who leave without thorough preparation risk a deferred exit tax assessment that remains outstanding for years, a holding structure that the Dutch tax authorities treat as artificial, or a foreign entity that is never recognised as genuinely established. Choosing the right country is only step one. Step two is building a structure that is legally, fiscally and operationally sustainable.

This article compares the four most popular emigration destinations for Dutch entrepreneurs: the UAE, Malta, Cyprus and Switzerland. We address when you are considered to have genuinely emigrated for Dutch tax purposes, how the exit tax works, what each country offers fiscally, and where the risks lie.

2. When have you genuinely emigrated from the Netherlands?

3. Exit tax and the protective tax assessment

4. UAE: 0% income tax and substance requirements

5. Malta: the refund mechanism and effective tax burden

6. Cyprus: the non-dom regime and low corporate tax

7. Switzerland: lump-sum taxation and cantonal differences

8. Common mistakes in emigration planning

9. What should you do now?

1. Why emigration is increasingly relevant for entrepreneurs

The Netherlands has become a fiscally demanding environment for entrepreneurs with accumulated wealth. In 2026, the Box 2 rate stands at 24.5% on the first €68,843 and 31% on the excess. For a director-shareholder with €5 million of retained earnings in a private company, a dividend distribution generates over €1.5 million in Box 2 tax, on top of the 25.8% corporate income tax already paid at company level. The combined effective burden on distributed profits can exceed 45%.

Box 3 adds further pressure. The wealth tax regime has been in flux for years, and the transition to a system based on actual returns introduces new uncertainty. For those holding wealth in shares, real estate or investment portfolios, the Dutch fiscal environment has become increasingly unpredictable.

At the same time, international mobility has made emigration practically viable. Remote businesses, e-commerce and digital services allow entrepreneurs to continue operating without being physically tied to the Netherlands. Where emigration was once the preserve of retirees, it is now a genuine option for active entrepreneurs in their thirties, forties and fifties.

The question is no longer whether emigration is possible, but whether it is fiscally and structurally sound, and which country best fits your specific situation.

2. When have you genuinely emigrated from the Netherlands?

Dutch tax law determines fiscal residence based on all facts and circumstances (Article 4 of the General Tax Act, AWR). There is no objective threshold such as a 183-day rule. The decisive question is whether the individual maintains a lasting personal tie with the Netherlands.

Under Dutch case law, the following circumstances are considered relevant in assessing whether a durable personal tie with the Netherlands exists. No single factor is decisive in isolation; all relevant facts and circumstances must be weighed in their mutual connection:

whether a permanently furnished home is available in the Netherlands;
the place of residence, work or school of the partner and family;
the place where work is carried out;
the place where cash withdrawals or credit card payments are made;
gas, electricity and water consumption at a Dutch address;
where bank accounts and investments are held;
where insurance policies are taken out;
where medical treatment is received, including by a GP, dentist or physiotherapist;
membership of sports clubs, charities, religious organisations or similar associations;
where subscriptions are held; and
where the individual is registered in the municipal records.

Formal circumstances such as deregistration from the municipal population register and nationality are of subordinate importance under Dutch tax law. Unlike in civil law, registration in the population register does not in itself determine fiscal domicile.

The Netherlands does not apply an objective threshold such as a 183-day rule. Fiscal domicile is determined by a subjective assessment of all relevant facts and circumstances taken together. Dutch case law includes instances in which an individual was held to be a tax resident despite spending only 60 days in the Netherlands in the relevant year. The duration of physical presence is therefore only one element among many.

In practice, two risks recur most frequently. The first is dual residence: both the Netherlands and the destination country claim the individual as a tax resident. Tax treaties typically resolve this through tie-breaker rules, examining in which country a permanent home is available and where personal and economic ties lie most strongly. Tie-breakers only work where a treaty applies and where its outcome is in your favour.

The second risk concerns emigration that the tax authorities do not consider genuine, because the factual situation has not materially changed. An individual who retains a Dutch home, returns to the Netherlands on a regular basis and continues to manage their company from Amsterdam has not, from a Dutch tax perspective, genuinely departed, regardless of formal deregistration from a Dutch municipality.

Genuine fiscal emigration requires demonstrable severance of ties with the Netherlands and the establishment of ties in the destination country. In practice, this typically involves:

selling or renting out the Dutch property;
relocating the family to the destination country;
transferring bank accounts and insurance policies; and
living and working in the destination country in a manner that can be substantiated with documentation.

3. Exit tax and the protective tax assessment

Any individual who holds a substantial interest in a Dutch company at the time of emigration is subject to the exit tax provisions of the Dutch Income Tax Act 2001. A substantial interest exists when you directly or indirectly hold 5% or more of the shares in a company. Upon emigration, a deemed disposal is triggered: your shares are treated as if sold at fair market value at the moment immediately before departure. Box 2 tax is levied on the resulting gain, and a protective tax assessment is issued.

In 2026, Box 2 rates are 24.5% on the first €68,843 and 31% on the excess. Fiscal partners may each apply the lower rate independently, allowing a couple to apply 24.5% on up to €137,686 combined. The assessment does not need to be paid immediately upon emigration.

Deferral conditions depend on the destination country. For emigration to an EU or EEA member state such as Cyprus or Malta, automatic and indefinite deferral is granted without any requirement for security. This follows from the free movement of persons and capital within the European Union. For emigration to a country outside the EU and EEA such as the UAE or Switzerland, deferral is only available subject to the provision of adequate security, typically in the form of a bank guarantee, a pledge over the shares, or a mortgage over a Dutch property.

The protective tax assessment on a substantial interest has no expiry date. The assessment remains outstanding indefinitely and is collected when a triggering event occurs: a sale or other disposal of the shares, a dividend distribution, or a repayment of paid-in capital. Dividends paid after emigration therefore trigger immediate collection of part of the outstanding assessment, making dividend policy one of the most critical planning considerations after departure.

Structuring dividend distributions through a foreign holding company established in the country of residence, rather than receiving them directly as an individual, forms a central element of post-emigration tax planning. This transition requires careful preparation and, in most cases, precedes the actual emigration.

4. UAE: 0% income tax and substance requirements

The UAE levies no personal income tax. There is no payroll tax, no wealth tax, no tax on dividends received by individuals, and no withholding tax on any outbound payments. For entrepreneurs seeking to extract wealth from a corporate structure, this is structurally attractive. A dividend of €1 million received by an individual from a UAE holding company is received entirely free of local tax.

Tax residency in the UAE arises after 183 days of presence within a 12-month period, or after 90 days of presence combined with a permanent place of residence and a valid UAE residence visa. A Tax Residency Certificate, issued by the Federal Tax Authority, is typically required to demonstrate to the Dutch tax authorities that the fiscal centre of gravity has genuinely shifted.

Since June 2023, the UAE levies a federal corporate income tax of 9% on taxable profits above AED 375,000. The first AED 375,000 is taxed at 0%. For Qualifying Free Zone Persons, a 0% rate may apply to qualifying income subject to substance requirements and activity conditions.

The critical consideration for Dutch nationals emigrating to the UAE is the tax treaty between the Netherlands and the UAE. This treaty contains a specific restriction: its tie-breaker provisions and other protections apply exclusively to UAE nationals. For Dutch nationals, the treaty offers no protection in a dual residence situation and does not limit Dutch taxing rights over the exit tax assessment. The Netherlands retains unrestricted taxing rights over the substantial interest for as long as the protective tax assessment remains outstanding.

This makes restructuring through a UAE holding company essential in most cases. By interposing a UAE entity between the shareholder personally and the Dutch operating company, dividends can be received at holding level rather than directly by the individual shareholder. Subject to sufficient substance and the anti-abuse conditions being met, this may bring the Dutch dividend withholding tax exemption into play.

Substance in the UAE is not a formality. A postal address or virtual office is insufficient. The Dutch tax authorities will require that the entity carries on genuine economic activities: its own staff, a physical office, and decision-making that actually takes place in the UAE. For those who live full-time in the UAE and genuinely manage their business from Dubai, this is achievable. For those using the UAE as a letterbox while remaining factually active elsewhere, the risk of reclassification is substantial.

5. Malta: the refund mechanism and effective tax burden

Malta operates a distinctive corporate tax system built around full imputation and tax accounts. The nominal corporate income tax rate is 35%, but non-resident shareholders can reclaim up to 6/7 of the tax paid by the Maltese company when profits are distributed from the Maltese Taxed Account. This reduces the effective tax burden to approximately 5%. The refund is paid directly by the Maltese tax authorities, typically within fourteen working days of the refund application.

What further distinguishes Malta is the remittance basis available to non-domiciled residents. Individuals who are tax resident in Malta but not domiciled there are taxed on foreign-source income only to the extent it is remitted to Malta. Foreign income retained outside Malta is not taxable. Foreign-source capital gains are always exempt in Malta, regardless of remittance, meaning gains on the disposal of shares in non-Maltese companies are never subject to Maltese tax.

Tax residency in Malta is established by more than 183 days of presence per calendar year or by demonstrable intention of permanent settlement. Maltese tax law distinguishes between residence and domicile. Those who are resident but not domiciled fall under the remittance basis.

For Dutch director-shareholders optimising their holding structure through Malta, the combination of the low effective rate through the refund mechanism and the remittance basis offers significant advantages. Malta is an EU member state, meaning automatic and indefinite deferral of the protective tax assessment is available without security. The participation exemption applies to dividends from qualifying subsidiaries where a holding of at least 10% has been maintained for at least 183 days.

The complexity of Malta lies in the cash flow. To fully benefit from the remittance basis and prevent dividends from being treated as remitted to Malta, careful structuring of the payment flow is required, typically through a foreign intermediate holding company outside Malta through which dividends are received before any transfer to Malta is considered. This requires precise administrative setup and annual monitoring.

6. Cyprus: the non-dom regime and low corporate tax

For many Dutch director-shareholders, Cyprus is the most straightforward EU option. The system is clear, the costs are low and the benefits are substantial. At the heart of the regime is non-domiciled status: a non-domiciled resident of Cyprus is fully exempt from the Special Defence Contribution, the Cypriot levy on dividend and interest income. This means dividends received by a non-dom resident are entirely tax-free, regardless of whether they originate from a Cypriot or foreign company.

Non-dom status applies to individuals who have not been Cypriot tax residents for more than sixteen of the preceding twenty years. For new arrivals, non-dom status therefore applies automatically from the date of establishment, and lasts seventeen years. After this period, the non-dom status can be extended twice, each time for five years, against payment of €250,000 per extension, allowing the regime to last up to twenty-seven years in total.

Tax residency in Cyprus can be obtained through the 183-day rule or through the flexible 60-day rule. The 60-day rule requires a minimum of 60 days of presence in Cyprus, an available home (rented accommodation qualifies) and some economic activity or a directorship in a Cypriot company. From 1 January 2026, the condition that the individual must not be a tax resident in any other country has been removed, making the 60-day rule considerably more flexible for internationally mobile entrepreneurs.

The Cypriot corporate income tax rate is 15%. Cyprus has a broad participation exemption that exempts both dividends received from subsidiaries and capital gains on the disposal of shares from corporate income tax, provided no more than 50% of the subsidiary's assets consist of passive investment assets. There is no withholding tax on dividends paid by Cypriot companies to non-residents. Capital gains on shares are fully exempt from tax in Cyprus, with the sole exception of gains on directly held Cypriot real estate.

A critical point concerns the interaction between the Netherlands-Cyprus tax treaty and an outstanding protective tax assessment. Contrary to what is sometimes assumed, the treaty does not limit Dutch taxation of dividends to the 15% withholding rate for as long as the exit tax assessment remains outstanding. The Netherlands retains, by virtue of the saving clause in the treaty, its full Box 2 taxing rights over dividend distributions attributable to the period of Dutch residence. This makes the strategic timing of dividend distributions after emigration to Cyprus particularly important.

Cyprus is an EU member state, so automatic and indefinite deferral of the protective tax assessment is available without any requirement for security.

7. Switzerland: lump-sum taxation and cantonal differences

Switzerland is the destination of choice for high-net-worth individuals who prioritise stability, privacy and quality of life, and who are prepared to accept a predictable, fixed tax burden in return. The Swiss tax system has three layers: federal, cantonal and municipal. The combination of these levels means that the actual tax burden varies considerably from one canton to another.

For foreign nationals without income from Swiss professional activity, Switzerland offers lump-sum taxation, known as Pauschalbesteuerung. The taxable base is the higher of two amounts: seven times the annual rental value or actual rent paid for the Swiss home, or the federal minimum of CHF 434,700 for 2026. The applicable cantonal and federal tax rates are then applied to this deemed base.

The effective tax burden on the lump-sum base varies significantly by canton. In the most favourable cantons, Zug, Schwyz and Nidwalden, the effective rate ranges from approximately 18% to 22%. In more expensive cantons such as Geneva or Vaud, the rate can reach 40% or above. The lump-sum regime is no longer available in the cantons of Zurich, Basel-Stadt, Basel-Landschaft, Schaffhausen and Appenzell Ausserrhoden, where it was abolished by referendum.

Under the lump-sum regime, all income, including foreign dividends and interest, is treated as covered by the deemed base. No separate tax is levied on dividends or capital gains received. Private capital gains on shares are fully exempt from Swiss tax, both within and outside the lump-sum regime.

One point requiring attention is the Swiss Verrechnungssteuer of 35%, which is withheld on income from Swiss sources, specifically dividends from Swiss companies and interest on Swiss bank deposits. For Swiss residents, this withholding is fully creditable against Swiss tax.

Switzerland is not an EU or EEA member state. Emigration to Switzerland therefore requires security to be provided for deferral of the protective tax assessment. The Dutch anti-abuse rules apply in full: a Swiss holding company without genuine activity and with decision-making that factually takes place elsewhere will not be recognised as a legitimate intermediate holding vehicle.

8. Common mistakes in emigration planning

Most problems in emigration cases do not arise from a breach of the law, but from a structure that does not match the actual situation. In practice, a number of mistakes recur consistently.

The most common mistake is leaving too early, without adequate preparation. Someone whose shares are worth €3 million at the time of emigration will receive a protective tax assessment of over €900,000. A well-structured emigration requires at least twelve to eighteen months of preparation.

A second frequent mistake is incorrect assumptions about what zero percent tax actually means in practice. The UAE levies no income tax, but the Dutch treaty does not protect Dutch nationals: the Netherlands retains taxing rights over substantial interest dividends for as long as the protective tax assessment remains outstanding. Cyprus has a non-dom regime, but the interaction with the Dutch exit tax means dividends paid during the deferral period may still be taxed in the Netherlands. The headline numbers presented in promotional material rarely reflect the full picture for a Dutch emigrant.

A third mistake is establishing a foreign company without genuine substance. The Dutch tax authorities will assess whether a foreign holding company is artificial: is there local staff, a physical office, and are decisions genuinely made in the destination country? A postal address in Dubai or Nicosia is not sufficient. Those unwilling to transfer real activities abroad should not pursue an offshore holding structure.

A fourth mistake is underestimating the emigration tax return, the M-biljet, and the ongoing obligations that follow. The valuation of the shares included in the emigration return directly determines the size of the protective tax assessment. A valuation that is too low attracts scrutiny; one that is too high costs unnecessary money. Both require careful substantiation.

Finally, we regularly encounter situations where an entrepreneur has relocated abroad while the Dutch company continues to function exactly as before. The director lives in Dubai but calls in daily, makes all decisions and is the only person who genuinely understands what happens inside the company. The Dutch tax authorities can argue that the company's effective management rests with the director and therefore lies outside the Netherlands, triggering an exit charge at corporate level, or that the director should have been receiving a market-rate management fee that is taxable in the Netherlands.

9. What should you do now?

Emigration as a tax strategy works, but only when the preparation is thorough, the structure is sustainable and the factual situation corresponds with the legal framework. Each of the four countries discussed in this article offers material advantages over the Netherlands, but each comes with different conditions, different risks and a different ideal profile.

Cyprus is the most accessible EU option for director-shareholders with a substantial interest: automatic deferral of the exit tax, non-dom status from arrival, 0% tax on dividends for non-domiciled residents and a minimum presence requirement of 60 days. Malta offers comparable EU advantages but requires more structural complexity to fully benefit from the remittance basis. The UAE offers maximum fiscal freedom but demands a robust holding structure, genuine substance and a complete severance of Dutch ties to realise those benefits. Switzerland is the choice for those who place stability, privacy and quality of life above achieving the lowest possible effective tax rate.

The steps we recommend:

Have the current value of your substantial interest assessed and calculate the potential exit tax exposure.
Determine which country best aligns with your personal circumstances, business activities and preferred lifestyle.
Design the optimal holding structure for the destination country, including a substance plan and dividend strategy.
Plan the emigration at least twelve months in advance and document every step, from deregistration in the Netherlands to genuine establishment abroad.
Work with advisers who have hands-on experience in both Dutch and foreign taxation.

Emigration is not a one-time transaction; it is an ongoing process that requires annual monitoring and active management.

Taxboutiq specialises in international tax structuring for entrepreneurs, director-shareholders and high-net-worth individuals. We advise on the full emigration process: from the initial assessment and exit tax calculation through to the design of the foreign structure, the build-up of substance, and the ongoing fiscal compliance in the destination country.

Get in touch with our specialists

Kerim Besic

Partner

Contact Kerim

Dzunejt Cengic

Partner

Contact Dzunejt

1. The common setup: why it is risky
2. The disregarded entity trap
3. The C-Corporation solution
4. Corporate tax landscape: US vs Hong Kong
5. Transfer pricing: how it works for e-commerce
6. Substance requirements and the DEMPE framework
7. The operational case: payment processing and credit advantages
8. IRS enforcement: what happens if you get it wrong
9. Common e-commerce structures and their tax implications
10. What should you do next?

Transfer pricing for cross-border e-commerce: structuring your US operations the right way

Cross-border e-commerce sellers generating revenue in the United States face a critical decision: how to structure their US operations in a way that is tax-efficient, compliant, and operationally advantageous. The wrong structure can result in effective tax rates exceeding 45%, while the right one can bring the US tax burden down to less than 1% of revenue, all within the boundaries of the law.

In this article, we explain the key tax and operational considerations for e-commerce businesses operating in the US market from jurisdictions like Hong Kong, the Netherlands, or the UAE. We cover the risks of commonly used structures, how transfer pricing works in practice, and why a US entity may offer significant commercial advantages beyond tax savings alone.

1. The common setup: why it is risky

A structure we frequently encounter among e-commerce entrepreneurs looks something like this: a holding company in Hong Kong or the UAE owns a single-member US LLC. The LLC opens US bank accounts, connects to payment processors like Stripe or Shopify Payments, and sells products to American consumers through platforms such as Amazon and Shopify. The entrepreneur, often a tax resident of Dubai or another low-tax jurisdiction, assumes the LLC is "tax-free" because LLCs are not subject to US income tax at the entity level.

This assumption is a half-truth. And half-truths in international tax law can be very expensive.

While it is correct that a single-member LLC is not itself a taxable entity for US federal income tax purposes, the income does not simply disappear. It flows through to the owner. If that owner is a foreign corporation or individual, the US tax consequences can be severe, depending on how the LLC is classified and what activities it performs in the United States.

2. The disregarded entity trap

By default, a single-member LLC owned by a foreign person is classified as a "disregarded entity" (DRE) for US federal income tax purposes. This means the LLC is transparent, the IRS looks through it and treats the foreign owner as directly conducting business in the United States.

Effectively connected income (ECI)

When a foreign owner conducts a trade or business in the US through a disregarded LLC, for example, by holding inventory in US warehouses, fulfilling orders to US customers, or using a third-party logistics provider (3PL) that acts as a dependent agent, the resulting income is classified as effectively connected income (ECI). ECI is subject to US federal income tax at regular rates: up to 37% for individuals, or 21% for corporations.

The determination of whether a 3PL creates a dependent agency relationship, and therefore a permanent establishment, depends on the specific facts and circumstances. If the 3PL regularly fills orders, maintains inventory, and performs core business functions exclusively for one foreign company, its activities may be imputed to the foreign owner.

Branch profits tax (BPT)

On top of the regular income tax, a foreign corporation operating through a US branch (including a disregarded LLC) is subject to the branch profits tax (BPT) under IRC Section 884. The BPT imposes an additional 30% tax on the "dividend equivalent amount", essentially the after-tax earnings deemed remitted to the foreign home office.

This second layer of tax is analogous to the withholding tax on dividends paid by a US subsidiary to a foreign parent. Critically, the statutory BPT rate can be reduced by an applicable tax treaty. The US-Netherlands treaty, for example, typically reduces the BPT rate significantly. However, there is no US-Hong Kong tax treaty, meaning Hong Kong-based owners face the full 30% BPT rate.

The combined effect for a Hong Kong company operating through a US disregarded LLC can be staggering: 21% corporate income tax plus 30% BPT on the remaining 79% results in an effective tax rate of approximately 45% on US-source income. And if the foreign owner fails to file a timely Form 1120-F, it may lose the right to claim deductions, meaning the tax applies to gross revenue, not net profit.

3. The C-Corporation solution

The structural problems described above can be largely resolved through a single election: having the US LLC elect to be treated as a C-Corporation for US federal income tax purposes by filing IRS Form 8832 (the "check-the-box" election).

How it works

Once the election is made, the LLC is treated as a separate US domestic corporation. It files its own tax return (Form 1120), pays the flat 21% federal corporate income tax on its taxable income, and, crucially, is no longer a branch of the foreign owner. This eliminates the branch profits tax entirely.

Instead, a withholding tax applies only when dividends are actually distributed to the foreign parent. The statutory rate is 30%, but treaty rates often reduce this significantly. More importantly, if the US entity retains its earnings and reinvests them into the business, no second layer of tax arises at all.

This distinction is significant in practice. Under a properly implemented transfer pricing arrangement, the US entity earns only a routine profit margin of 1% to 5% of revenue. When dividends are eventually distributed, the withholding tax applies only to this limited amount, not to the full revenue stream. By contrast, in a disregarded entity structure the full profit of the US operations is treated as effectively connected income of the foreign owner, meaning the foreign owner is subject to US income tax on the entire net profit, not just a routine margin. On top of that, the BPT applies to all after-tax profits attributable to the US branch, which typically represents a far larger base. The C-Corporation structure therefore not only defers the second layer of tax but also significantly reduces the amount subject to it. The applicable withholding rate on dividends depends on the tax treaty between the US and the parent company's jurisdiction. The US-Netherlands treaty, for instance, can reduce the rate to as low as 5% for qualifying participations. However, there is no comprehensive income tax treaty between the US and Hong Kong, nor between the US and the UAE, meaning that in these structures the statutory 30% withholding rate applies in full upon dividend distribution.

Key advantages

No branch profits tax — BPT only applies to branches of foreign corporations, not to US domestic corporations
Deferral of dividend withholding — the second layer of tax is triggered only upon actual distribution, not accrual
Cleaner compliance profile — the entity files Form 1120 (standard US corporate return), not Form 1120-F
Transfer pricing flexibility — the C-Corp structure enables a defensible transfer pricing arrangement where the US entity earns only a routine profit margin
Foreign ownership permitted — foreign nationals can own 100% of a US C-Corporation without any citizenship or residency requirements

4. Corporate tax landscape: US vs Hong Kong

United States

The US imposes a flat 21% federal corporate income tax on the worldwide income of domestic corporations. In addition, most states impose their own corporate income tax, with rates ranging from 0% (in states like Nevada, South Dakota, and Wyoming) to over 9% (in states like New Jersey and California). State tax planning, including the choice of incorporation state, is therefore an important consideration.

The US does not impose a federal VAT or sales tax, but nearly all states impose sales and use taxes that e-commerce sellers must collect and remit once they exceed certain economic nexus thresholds (typically $100,000 in sales or 200 transactions, following the South Dakota v. Wayfair decision).

Hong Kong

Hong Kong operates on a territorial basis of taxation: only profits arising in or derived from Hong Kong are subject to profits tax. The two-tier profits tax rates are:

First HKD 2,000,000 (~USD 256,000) of assessable profits: 8.25%
Profits exceeding HKD 2,000,000: 16.5%

There is no capital gains tax, no withholding tax on dividends, and no sales tax or VAT in Hong Kong. For e-commerce businesses selling primarily to customers outside Hong Kong, profits may be considered offshore-sourced and potentially exempt from Hong Kong profits tax, provided the business can demonstrate genuine economic substance in Hong Kong.

The FSIE regime

Since 1 January 2023, Hong Kong has implemented the Foreign-Sourced Income Exemption (FSIE) regime to align with EU and OECD standards. The regime targets four types of passive offshore income received by multinational enterprise (MNE) entities in Hong Kong: dividends, interest, disposal gains from equity interests, and intellectual property income. From 1 January 2024, its scope was expanded to include disposal gains on non-equity assets.

These income types are now deemed Hong Kong-sourced and taxable unless the entity meets an economic substance test, demonstrating adequate employees, expenditure, and decision-making in Hong Kong, or qualifies under specific exemptions such as the participation exemption for dividends and gains.

5. Transfer pricing: how it works for e-commerce

Transfer pricing is the mechanism by which related entities within a multinational group price their intercompany transactions. Under both the OECD Transfer Pricing Guidelines and US domestic law (IRC Section 482), these transactions must be priced at arm's length, meaning the price must reflect what unrelated parties would have agreed upon under comparable circumstances.

For cross-border e-commerce structures, transfer pricing is the tool that determines how much profit is allocated to the US entity and how much remains with the foreign parent.

The limited-risk distributor model

A common and well-established transfer pricing model for e-commerce involves characterizing the US entity as a limited-risk distributor (LRD). In this arrangement:

The foreign parent owns the brand, product intellectual property, and customer data. It selects products, manages supplier relationships, makes strategic decisions, and bears the entrepreneurial risk.
The US entity acts as a limited-risk distributor: it purchases goods from the foreign parent (or receives them on consignment), fulfills orders through Amazon FBA or its own logistics, handles US customer service, and collects payments.

Because the US entity performs only routine distribution functions and bears limited risk, it is entitled to earn only a routine profit margin under arm's-length principles. Based on benchmarking analyses of comparable independent distributors, this margin typically falls in the range of 1% to 5% of net sales, with 2% to 3% being the most commonly observed interquartile range for limited-risk distributors.

The remaining profit flows to the foreign parent through intercompany pricing, the cost of goods sold, management fees, or IP royalties, where it may benefit from favorable tax treatment depending on the parent's jurisdiction (e.g., Hong Kong's territorial exemption or a UAE free zone).

Transfer pricing methods

The most commonly applied transfer pricing methods in e-commerce distribution arrangements are:

Transactional Net Margin Method (TNMM) — compares the net profit margin of the tested party (the US entity) against comparable independent companies performing similar functions. This is the most widely used method for limited-risk distributor arrangements.
Comparable Profits Method (CPM) — the US domestic equivalent of TNMM, commonly applied in IRS examinations. It tests the operating profit of the US entity against a range of comparable companies.
Resale Price Method (RPM) — starts from the resale price to the end customer and deducts an appropriate gross margin for the distributor. Useful when the distributor does not add significant value to the product.
Cost Plus Method — determines the transfer price by adding an appropriate markup to the costs incurred by the supplier. More commonly used for intercompany services than for goods distribution.

Documentation requirements

The IRS requires that transfer pricing documentation be contemporaneous, meaning it must be prepared by the time the tax return is filed, not after an audit begins. Adequate documentation includes:

A functional analysis describing the functions performed, assets used, and risks assumed by each entity
An economic analysis with a benchmarking study identifying comparable independent companies
Intercompany agreements signed in advance (not retroactively)
A clear explanation of the transfer pricing method selected and why it is the most appropriate

Proper documentation is the primary defense against transfer pricing penalties under IRC Section 6662(e), which imposes a 20% penalty on any underpayment resulting from a transfer pricing adjustment, or a 40% penalty in cases of gross valuation misstatement.

6. Substance requirements and the DEMPE framework

A transfer pricing structure is only as strong as the economic substance behind it. Both the OECD Transfer Pricing Guidelines and the IRS emphasize that the allocation of profits must align with where value is actually created, not merely where contracts are signed or entities are incorporated.

What is DEMPE?

The OECD framework uses the acronym DEMPE to describe the key functions related to intangible assets:

Development — creating and developing the intangible (e.g., product design, brand building)
Enhancement — improving and updating the intangible over time
Maintenance — preserving and protecting the value of the intangible
Protection — legal and practical protection (trademarks, patents, trade secrets)
Exploitation — commercializing the intangible to generate revenue

The entity that performs the important DEMPE functions, controls the associated risks, and has the financial capacity to bear those risks is entitled to the residual profit, the return above the routine compensation paid to entities performing limited functions.

An entity that merely provides funding or holds legal ownership of intangibles without performing DEMPE functions is entitled only to a risk-adjusted funding return, not the residual profit. This principle is critical: simply registering a trademark in Hong Kong does not entitle the Hong Kong entity to the residual profits if all brand-building, marketing, and strategic decisions are made elsewhere.

What this means in practice

For the transfer pricing structure to be defensible, the foreign parent must genuinely perform the key value-creating functions. This typically means:

Product development, design, and sourcing decisions are made by the foreign parent
Marketing strategy and brand direction are controlled by the foreign parent
The foreign parent has qualified employees (or engaged principals) who exercise decision-making authority
Contracts with suppliers, manufacturers, and key service providers are entered into by the foreign parent
The foreign parent bears the inventory risk, market risk, and credit risk

The US entity, in contrast, should perform only the functions consistent with its characterization as a limited-risk distributor: order fulfillment, local customer service, payment collection, and regulatory compliance.

7. The operational case: payment processing and credit advantages

Beyond the tax considerations, there are compelling commercial reasons to establish a US entity for e-commerce operations targeting the American market. These advantages are often overlooked in purely tax-driven structuring discussions, but they can have a material impact on profitability at scale.

Lower payment processing fees

Payment processors charge different rates depending on whether a transaction is classified as domestic or cross-border. For a business selling primarily to US customers:

US-based merchant (Stripe): 2.9% + USD 0.30 per transaction
Hong Kong-based merchant (Stripe): 3.4% + HKD 2.35 per transaction, plus an additional 0.5% for international cards and potential currency conversion fees

On Shopify's Advanced plan, the difference is even more pronounced: US merchants pay 2.4% versus 3.3% for Hong Kong merchants. On USD 1,000,000 in annual revenue, this translates to a saving of USD 5,000 to USD 9,000 per year in processing fees alone.

Higher credit card approval rates

US-domiciled merchants generally achieve significantly higher authorization rates on US-issued credit cards because the transaction is classified as domestic. Cross-border transactions from Hong Kong are subject to additional fraud screening by card issuers, resulting in decline rates that are 15% to 25% higher than domestic transactions.

For a business processing USD 1,000,000 in US card transactions, the difference in approval rates could mean an additional USD 50,000 to USD 100,000 in recovered revenue that would otherwise be lost to declined transactions.

Business credit card cashback

US entities have access to business credit cards offering substantial cashback rewards that are largely unavailable to Hong Kong or UAE-based companies. Programs such as Capital One Spark Cash offer unlimited 2% cashback on all purchases, while category-specific cards can yield 3% to 4% on advertising spend, software subscriptions, and shipping costs.

For a business spending USD 200,000 annually on advertising and operational costs through a US entity, this represents USD 4,000 to USD 8,000 in annual cashback, effectively a direct reduction in operating costs.

Platform and provider compatibility

US entities benefit from easier onboarding and wider acceptance by American payment providers, advertising platforms, and marketplace services. Amazon Seller Central, Meta Ads, and Google Ads all operate more smoothly with US-based entities, US bank accounts, and US employer identification numbers (EINs).

8. IRS enforcement: what happens if you get it wrong

E-commerce sellers who rely on non-compliant structures should not assume they will remain undetected. The IRS has multiple mechanisms to identify foreign sellers operating in the US market.

Platform reporting

Amazon, Shopify, Stripe, and PayPal all file Form 1099-K with the IRS, reporting the gross dollar amount of transactions processed for each seller. The 1099-K includes the seller's EIN, and the IRS actively matches these forms against filed tax returns. If no return is filed, the IRS computer system will generate automatic notices.

FATCA and international information exchange

The Foreign Account Tax Compliance Act (FATCA) requires foreign financial institutions in partner jurisdictions, including Hong Kong and the UAE, to report information about accounts held by US taxpayers and US-owned entities. The US has FATCA agreements with over 115 jurisdictions, giving the IRS visibility into offshore bank accounts connected to US business operations.

Enforcement timeline

The typical enforcement process escalates over a period of three to four years:

Year 1: IRS issues CP2000 correction notices when 1099-K amounts do not match a filed return
Year 2: Notices continue with escalating penalties
Year 2.5: IRS issues a formal assessment and notice of intent to levy
Year 3-4: IRS may issue a jeopardy assessment, garnish bank accounts, and file tax liens

After a tax lien is filed, the IRS has a legal claim against the taxpayer's property, both real and personal, within the United States. This includes bank accounts, inventory, and receivables from platforms and payment processors.

Penalties

Failure to file Form 5472: USD 25,000 per form, per year
Failure to file Form 1120-F: loss of the right to claim deductions and credits
Transfer pricing penalties: 20% on underpayments resulting from pricing adjustments; 40% for gross valuation misstatements

9. Common e-commerce structures and their tax implications

In practice, we see several recurring structures among cross-border e-commerce entrepreneurs. Each carries its own set of tax consequences, compliance obligations, and operational trade-offs.

UAE holding with US LLC

A UAE free zone entity owns a US single-member LLC. The entrepreneur is typically a tax resident of the UAE (often Dubai), benefiting from 0% personal income tax. The UAE entity may qualify for 0% corporate tax as a Qualifying Free Zone Person, though the standard UAE corporate tax rate is 9% on taxable income exceeding AED 375,000 for non-qualifying income.

The key risk lies on the US side. As a disregarded entity, the LLC's income flows through to the UAE owner. If the LLC conducts a US trade or business, which is almost always the case for e-commerce sellers with US inventory, US fulfillment, and US customers, the income is treated as ECI and subject to US income tax. The US-UAE tax treaty may reduce the branch profits tax rate, but proper compliance (including timely filing of Form 1120-F) is essential to preserve deductions and treaty benefits.

Electing C-Corporation status for the LLC eliminates the branch profits tax and enables transfer pricing to limit the US taxable base. The residual profit can flow to the UAE entity, where it may benefit from the free zone exemption, provided genuine economic substance is maintained in the UAE.

Hong Kong holding with US LLC

A Hong Kong company owns a US single-member LLC. This structure is popular because Hong Kong's territorial tax system can exempt offshore-sourced profits, there is no withholding tax on dividends, and no capital gains tax.

However, the absence of a US-Hong Kong tax treaty creates a significant disadvantage: if the LLC remains a disregarded entity, the full 30% branch profits tax applies on top of the regular US income tax, resulting in a combined effective rate of approximately 45%. This makes the C-Corporation election particularly important for Hong Kong-based structures.

With a C-Corp election and proper transfer pricing, the US entity pays 21% corporate tax only on its routine profit margin. No branch profits tax applies because the C-Corp is a US domestic entity. The residual profit flowing to Hong Kong may qualify as offshore-sourced income under Hong Kong's territorial principle, though compliance with the FSIE regime and adequate substance in Hong Kong are essential.

Individual (natural person) with US LLC only

Some entrepreneurs operate through a US LLC without any foreign holding structure, the LLC is owned directly by the individual. If the individual is a non-US tax resident and the LLC is a single-member entity, the LLC is a disregarded entity and the individual is treated as directly conducting business in the United States.

The individual's ECI is subject to US federal income tax at graduated rates up to 37%, plus applicable state income taxes. Unlike the corporate scenario, there is no branch profits tax on individuals, but the higher marginal rates and the lack of a transfer pricing mechanism to shift profits make this structure generally less efficient at scale.

For individuals seeking to optimize, the path typically involves incorporating a foreign holding company that owns the US LLC (or electing C-Corp status for the LLC directly). This creates the corporate layer needed for transfer pricing and may enable more favorable treatment of the residual profits in the individual's jurisdiction of tax residence.

Choosing the right structure

The optimal structure depends on a combination of factors that are unique to each situation:

Personal tax residency of the entrepreneur, which determines how dividends, capital gains, and worldwide income are taxed at the individual level
Applicable tax treaties between the US and the holding jurisdiction, affecting BPT rates, withholding rates, and access to dispute resolution mechanisms
Economic substance in the holding jurisdiction, with genuine operations, employees, and decision-making to support the transfer pricing position
Scale and growth trajectory of the business, as the operational advantages of a US entity become increasingly material as revenue grows
Compliance infrastructure per jurisdiction, since each jurisdiction adds filing obligations, documentation requirements, and ongoing costs

10. What should you do next?

If you are operating a cross-border e-commerce business with US sales, the structuring decision is one of the most consequential tax and commercial choices you will make. The key takeaways are:

A US single-member LLC owned by a foreign entity is not tax-free — the income is taxable to the owner, and the consequences of non-compliance are severe
Electing C-Corporation status for the US entity eliminates the branch profits tax and creates a clean foundation for transfer pricing
Transfer pricing, when properly implemented and documented, can legitimately reduce the US taxable base to a routine profit margin of 1% to 5% of revenue
The foreign parent must have genuine economic substance — real employees, real decision-making, and real functions — to justify retaining the residual profits
Beyond tax, a US entity offers meaningful commercial advantages: lower payment processing fees, higher approval rates, access to cashback programs, and better platform compatibility

Every situation is different. The right structure depends on your specific facts, including where you live, where your team operates, what products you sell, and how your supply chain is organized. Transfer pricing arrangements must reflect genuine economic reality and be supported by contemporaneous documentation.

At Taxboutiq, we specialize in international tax structuring, transfer pricing, and cross-border advisory for entrepreneurs and e-commerce businesses. We combine deep technical expertise with practical, hands-on guidance, working as part of your team to implement structures that are both compliant and commercially effective.

Get in touch with our specialists

Kerim Besic

Partner

Dzunejt Cengic

Partner

1. De veelgebruikte structuur — en waarom deze risicovol is
2. De valkuil van de disregarded entity
3. De C-Corporation als oplossing
4. Vennootschapsbelasting: VS vs Hong Kong
5. Transfer pricing: hoe werkt het voor e-commerce?
6. Substance-vereisten en het DEMPE-raamwerk
7. De operationele case: betalingsverwerking en kredietvoordelen
8. IRS-handhaving: wat gebeurt er als het misgaat?
9. Veelvoorkomende e-commerce structuren en hun fiscale gevolgen
10. Wat is de volgende stap?

Transfer pricing voor internationale e-commerce: de juiste structurering van uw Amerikaanse activiteiten

Internationale e-commerce ondernemers die omzet genereren in de Verenigde Staten staan voor een cruciale keuze: hoe structureer je je Amerikaanse activiteiten op een manier die fiscaal efficiënt, compliant en operationeel voordelig is? De verkeerde structuur kan leiden tot een effectieve belastingdruk van meer dan 45%, terwijl de juiste structuur de Amerikaanse belastinglast kan terugbrengen tot minder dan 1% van de omzet, volledig binnen de grenzen van de wet.

In dit artikel bespreken wij de belangrijkste fiscale en operationele overwegingen voor e-commerce bedrijven die vanuit jurisdicties zoals Hong Kong, Nederland of de VAE actief zijn op de Amerikaanse markt. We behandelen de risico’s van veelgebruikte structuren, hoe transfer pricing in de praktijk werkt, en waarom een Amerikaanse entiteit aanzienlijke commerciële voordelen biedt die verder gaan dan alleen belastingbesparing.

Inhoudsopgave

1. De veelgebruikte structuur — en waarom deze risicovol is

Een structuur die wij regelmatig tegenkomen bij e-commerce ondernemers ziet er als volgt uit: een holdingmaatschappij in Hong Kong of de VAE houdt een single-member US LLC aan. De LLC opent Amerikaanse bankrekeningen, verbindt zich met betalingsverwerkers zoals Stripe of Shopify Payments, en verkoopt producten aan Amerikaanse consumenten via platforms als Amazon en Shopify. De ondernemer, vaak fiscaal inwoner van Dubai of een andere laagbelaste jurisdictie, gaat ervan uit dat de LLC "belastingvrij" is omdat LLC’s niet onderworpen zijn aan Amerikaanse inkomstenbelasting op entiteitsniveau.

Deze aanname is een halve waarheid, en halve waarheden in het internationale belastingrecht kunnen zeer kostbaar zijn.

Het klopt dat een single-member LLC zelf geen belastingplichtige entiteit is voor de Amerikaanse federale inkomstenbelasting. Maar het inkomen verdwijnt niet: het vloeit door naar de eigenaar. Als die eigenaar een buitenlandse vennootschap of persoon is, kunnen de Amerikaanse fiscale consequenties zeer ingrijpend zijn, afhankelijk van de classificatie van de LLC en de activiteiten die zij in de Verenigde Staten verricht.

2. De valkuil van de disregarded entity

Standaard wordt een single-member LLC in handen van een buitenlandse persoon geclassificeerd als een "disregarded entity" (DRE) voor de Amerikaanse federale inkomstenbelasting. Dit betekent dat de LLC fiscaal transparant is, de IRS kijkt er doorheen en behandelt de buitenlandse eigenaar als degene die rechtstreeks een onderneming drijft in de Verenigde Staten.

Effectively connected income (ECI)

Wanneer een buitenlandse eigenaar via een disregarded LLC een onderneming drijft in de VS, bijvoorbeeld door voorraad aan te houden in Amerikaanse magazijnen, bestellingen te verwerken voor Amerikaanse klanten, of gebruik te maken van een third-party logistics provider (3PL) die als afhankelijke agent optreedt, wordt het resulterende inkomen geclassificeerd als effectively connected income (ECI). ECI is onderworpen aan de reguliere Amerikaanse federale inkomstenbelasting: tot 37% voor natuurlijke personen, of 21% voor vennootschappen.

De vraag of een 3PL een afhankelijke agentrelatie creëert, en daarmee een vaste inrichting (permanent establishment), hangt af van de specifieke feiten en omstandigheden. Als de 3PL structureel bestellingen verwerkt, voorraad aanhoudt en kernactiviteiten uitvoert exclusief voor één buitenlands bedrijf, kunnen de activiteiten worden toegerekend aan de buitenlandse eigenaar.

Branch profits tax (BPT)

Bovenop de reguliere inkomstenbelasting is een buitenlandse vennootschap die via een Amerikaans filiaal opereert (inclusief een disregarded LLC) onderworpen aan de branch profits tax (BPT) op grond van IRC Section 884. De BPT legt een aanvullende belasting van 30% op over het "dividend equivalent amount", in wezen de winst na belasting die geacht wordt te zijn overgemaakt naar het buitenlandse hoofdkantoor.

Deze tweede belastinglaag is vergelijkbaar met de bronbelasting op dividenden die een Amerikaanse dochtermaatschappij uitkeert aan een buitenlandse moeder. Het wettelijke BPT-tarief kan worden verlaagd door een toepasselijk belastingverdrag. Het verdrag tussen de VS en Nederland verlaagt het BPT-tarief doorgaans aanzienlijk. Er bestaat echter geen belastingverdrag tussen de VS en Hong Kong, wat betekent dat eigenaren in Hong Kong het volledige tarief van 30% verschuldigd zijn.

Het gecombineerde effect voor een Hong Kong-vennootschap die via een US disregarded LLC opereert kan verbluffend zijn: 21% vennootschapsbelasting plus 30% BPT over de resterende 79% resulteert in een effectief belastingtarief van ongeveer 45% op Amerikaans inkomen. En als de buitenlandse eigenaar verzuimt tijdig een Form 1120-F in te dienen, kan het recht op aftrek van kosten verloren gaan, waardoor de belasting verschuldigd is over de bruto-omzet, niet de nettowinst.

3. De C-Corporation als oplossing

De hierboven beschreven structurele problemen kunnen grotendeels worden opgelost door één keuze: de US LLC laten opteren om te worden behandeld als een C-Corporation voor de Amerikaanse federale inkomstenbelasting, door het indienen van IRS Form 8832 (de "check-the-box"-verkiezing).

Hoe werkt het?

Zodra de verkiezing is gemaakt, wordt de LLC behandeld als een afzonderlijke Amerikaanse binnenlandse vennootschap. Zij dient haar eigen belastingaangifte in (Form 1120), betaalt het vaste tarief van 21% federale vennootschapsbelasting over haar belastbaar inkomen, en is, cruciaal, niet langer een filiaal van de buitenlandse eigenaar. Dit elimineert de branch profits tax volledig.

In plaats daarvan is bronbelasting alleen verschuldigd wanneer er daadwerkelijk dividenden worden uitgekeerd aan de buitenlandse moeder. Het wettelijke tarief is 30%, maar verdragstarieven verlagen dit doorgaans aanzienlijk. Belangrijker nog: als de Amerikaanse entiteit haar winst inhoudt en herinvesteert in de onderneming, ontstaat er geen tweede belastinglaag.

Dit onderscheid is in de praktijk van groot belang. Bij een correct geïmplementeerd transfer pricing-arrangement verdient de Amerikaanse entiteit slechts een routinemarge van 1% tot 5% van de omzet. Wanneer uiteindelijk dividenden worden uitgekeerd, is de bronbelasting uitsluitend verschuldigd over dit beperkte bedrag, niet over de volledige omzetstroom. Bij een disregarded entity-structuur daarentegen wordt de volledige winst van de Amerikaanse activiteiten behandeld als effectively connected income van de buitenlandse eigenaar, wat betekent dat de buitenlandse eigenaar Amerikaanse inkomstenbelasting verschuldigd is over de gehele nettowinst, niet slechts over een routinemarge. Bovenop die belasting is vervolgens de BPT verschuldigd over alle winst na belasting die toerekenbaar is aan het Amerikaanse filiaal, doorgaans een aanzienlijk grotere grondslag. De C-Corporation-structuur stelt de tweede belastinglaag dus niet alleen uit, maar verkleint ook het bedrag dat eraan onderworpen is aanzienlijk. Het toepasselijke bronheffingstarief op dividenden is afhankelijk van het belastingverdrag tussen de VS en de jurisdictie van de moedermaatschappij. Het verdrag tussen de VS en Nederland kan het tarief verlagen tot slechts 5% voor kwalificerende deelnemingen. Er bestaat echter geen alomvattend inkomstenbelastingverdrag tussen de VS en Hong Kong, noch tussen de VS en de VAE, waardoor in deze structuren het wettelijke tarief van 30% volledig van toepassing is bij dividenduitkering.

Belangrijkste voordelen

Geen branch profits tax — BPT is alleen van toepassing op filialen van buitenlandse vennootschappen, niet op Amerikaanse binnenlandse vennootschappen
Uitstel van dividendbelasting — de tweede belastinglaag wordt pas geactiveerd bij daadwerkelijke uitkering, niet bij het ontstaan van de winst
Eenvoudiger compliance — de entiteit dient Form 1120 in (standaard Amerikaanse aangifte), niet Form 1120-F
Transfer pricing-flexibiliteit — de C-Corp-structuur maakt een verdedigbare transfer pricing-afspraak mogelijk waarbij de Amerikaanse entiteit slechts een routinemarge verdient
Buitenlands eigendom toegestaan — buitenlandse personen kunnen 100% van een US C-Corporation bezitten zonder nationaliteits- of verblijfsvereisten

4. Vennootschapsbelasting: VS vs Hong Kong

Verenigde Staten

De VS heffen een vast tarief van 21% federale vennootschapsbelasting over het wereldwijde inkomen van binnenlandse vennootschappen. Daarnaast heffen de meeste staten hun eigen vennootschapsbelasting, met tarieven variërend van 0% (in staten als Nevada, South Dakota en Wyoming) tot meer dan 9% (in staten als New Jersey en Californië). Staatsbelastingplanning, inclusief de keuze van oprichtingsstaat, is daarom een belangrijke overweging.

De VS kennen geen federale btw of omzetbelasting, maar vrijwel alle staten heffen sales en use taxes die e-commerce verkopers moeten innen en afdragen zodra zij bepaalde economic nexus-drempels overschrijden (doorgaans USD 100.000 aan verkopen of 200 transacties, na het South Dakota v. Wayfair-arrest).

Hong Kong

Hong Kong hanteert een territoriaal belastingstelsel: alleen winsten die voortvloeien uit of zijn verkregen in Hong Kong zijn onderworpen aan profits tax. De tweeschijventarieven zijn:

Eerste HKD 2.000.000 (~USD 256.000) aan belastbare winst: 8,25%
Winst boven HKD 2.000.000: 16,5%

Er is geen vermogenswinstbelasting, geen bronbelasting op dividenden, en geen btw of omzetbelasting in Hong Kong. Voor e-commerce bedrijven die voornamelijk verkopen aan klanten buiten Hong Kong, kunnen de winsten worden beschouwd als offshore en mogelijk vrijgesteld van Hong Kong profits tax, mits het bedrijf daadwerkelijke economische substance in Hong Kong kan aantonen.

Het FSIE-regime

Sinds 1 januari 2023 heeft Hong Kong het Foreign-Sourced Income Exemption (FSIE)-regime ingevoerd om in lijn te komen met EU- en OESO-standaarden. Het regime richt zich op vier soorten passief buitenlands inkomen ontvangen door multinationale ondernemingen (MNE’s) in Hong Kong: dividenden, rente, vervreemdingswinsten op deelnemingen en intellectueel eigendom-inkomen. Vanaf 1 januari 2024 is het toepassingsgebied uitgebreid naar vervreemdingswinsten op niet-deelnemingsactiva.

Deze inkomenssoorten worden nu geacht Hong Kong-bron te zijn en belastbaar, tenzij de entiteit voldoet aan een economische substancetoets, met voldoende werknemers, uitgaven en besluitvorming in Hong Kong, of in aanmerking komt voor specifieke vrijstellingen zoals de deelnemingsvrijstelling voor dividenden en winsten.

5. Transfer pricing: hoe werkt het voor e-commerce?

Transfer pricing is het mechanisme waarmee verbonden entiteiten binnen een multinationale groep hun onderlinge transacties prijzen. Op grond van zowel de OESO Transfer Pricing-richtlijnen als het Amerikaanse nationale recht (IRC Section 482) moeten deze transacties worden geprijsd op basis van het arm’s-lengthbeginsel, de prijs moet overeenkomen met wat onafhankelijke partijen onder vergelijkbare omstandigheden zouden zijn overeengekomen.

Bij internationale e-commerce structuren is transfer pricing het instrument dat bepaalt hoeveel winst wordt toegerekend aan de Amerikaanse entiteit en hoeveel bij de buitenlandse moeder blijft.

Het limited-risk distributor model

Een veelgebruikt en gevestigd transfer pricing-model voor e-commerce houdt in dat de Amerikaanse entiteit wordt gekarakteriseerd als een limited-risk distributor (LRD). In deze opzet:

De buitenlandse moeder bezit het merk, het intellectueel eigendom op producten en klantgegevens. Zij selecteert producten, beheert leveranciersrelaties, neemt strategische beslissingen en draagt het ondernemersrisico.
De Amerikaanse entiteit fungeert als limited-risk distributor: zij koopt goederen in bij de buitenlandse moeder (of ontvangt ze in consignatie), verwerkt bestellingen via Amazon FBA of eigen logistiek, verzorgt de Amerikaanse klantenservice en int betalingen.

Omdat de Amerikaanse entiteit slechts routinematige distributiefuncties vervult en beperkt risico draagt, is zij gerechtigd tot slechts een routinemarge op basis van het arm’s-lengthbeginsel. Op basis van benchmarkanalyses van vergelijkbare onafhankelijke distributeurs valt deze marge doorgaans in de bandbreedte van 1% tot 5% van de netto-omzet, waarbij 2% tot 3% het meest voorkomende interkwartielbereik is voor limited-risk distributeurs.

De resterende winst stroomt naar de buitenlandse moeder via verrekenprijzen, kostprijs van de verkochte goederen, managementvergoedingen of IP-royalty’s, waar deze mogelijk profiteert van een gunstige fiscale behandeling afhankelijk van de jurisdictie van de moeder (bijvoorbeeld de territoriale vrijstelling van Hong Kong of een VAE-vrijhandelszone).

Transfer pricing-methoden

De meest toegepaste transfer pricing-methoden bij e-commerce distributie-arrangementen zijn:

Transactional Net Margin Method (TNMM) — vergelijkt de nettowinstmarge van de geteste partij (de Amerikaanse entiteit) met vergelijkbare onafhankelijke ondernemingen die soortgelijke functies uitoefenen. Dit is de meest gebruikte methode voor limited-risk distributor-arrangementen.
Comparable Profits Method (CPM) — het Amerikaanse equivalent van TNMM, veelal toegepast bij IRS-onderzoeken. Toetst de operationele winst van de Amerikaanse entiteit aan een bandbreedte van vergelijkbare ondernemingen.
Resale Price Method (RPM) — begint bij de wederverkoopprijs aan de eindklant en trekt een passende brutomarge af voor de distributeur. Bruikbaar wanneer de distributeur geen significante waarde toevoegt aan het product.
Cost Plus Method — bepaalt de verrekenprijs door een passende opslag toe te passen op de kosten van de leverancier. Vaker gebruikt voor intercompany-diensten dan voor goederendistributie.

Documentatievereisten

De IRS vereist dat transfer pricing-documentatie gelijktijdig wordt opgesteld, dat wil zeggen, deze moet gereed zijn op het moment dat de belastingaangifte wordt ingediend, niet pas na aanvang van een controle. Adequate documentatie omvat:

Een functieanalyse die de uitgeoefende functies, gebruikte activa en gedragen risico’s van elke entiteit beschrijft
Een economische analyse met een benchmarkstudie die vergelijkbare onafhankelijke ondernemingen identificeert
Intercompany-overeenkomsten die vooraf zijn ondertekend (niet met terugwerkende kracht)
Een heldere motivering van de geselecteerde transfer pricing-methode en waarom deze de meest geschikte is

Adequate documentatie is het primaire verweer tegen transfer pricing-boetes op grond van IRC Section 6662(e), die een boete van 20% oplegt bij een te lage aangifte als gevolg van een transfer pricing-correctie, of een boete van 40% bij grove waarderingsafwijkingen.

6. Substance-vereisten en het DEMPE-raamwerk

Een transfer pricing-structuur is slechts zo sterk als de economische substance die eraan ten grondslag ligt. Zowel de OESO Transfer Pricing-richtlijnen als de IRS benadrukken dat de winsttoerekening moet aansluiten bij waar daadwerkelijk waarde wordt gecreëerd, niet slechts bij waar contracten worden ondertekend of entiteiten zijn opgericht.

Wat is DEMPE?

Het OESO-raamwerk gebruikt het acroniem DEMPE voor de kernfuncties met betrekking tot immateriële activa:

Development — het creëren en ontwikkelen van het immaterieel actief (bijv. productontwerp, merkopbouw)
Enhancement — het verbeteren en actualiseren van het immaterieel actief
Maintenance — het in stand houden en beschermen van de waarde
Protection — juridische en praktische bescherming (merken, octrooien, bedrijfsgeheimen)
Exploitation — het commercialiseren van het immaterieel actief om omzet te genereren

De entiteit die de belangrijke DEMPE-functies uitoefent, de bijbehorende risico’s beheerst en de financiële capaciteit heeft om die risico’s te dragen, is gerechtigd tot de residuele winst, het rendement boven de routinevergoeding die wordt betaald aan entiteiten met beperkte functies.

Een entiteit die uitsluitend financiering verstrekt of het juridisch eigendom van immateriële activa houdt zonder DEMPE-functies uit te oefenen, is slechts gerechtigd tot een voor risico gecorrigeerd financieringsrendement, niet tot de residuele winst. Dit beginsel is cruciaal: het enkele feit dat een merk in Hong Kong is geregistreerd, geeft de Hong Kong-entiteit geen recht op de residuele winsten als alle merkopbouw, marketing en strategische besluitvorming elders plaatsvinden.

Wat betekent dit in de praktijk?

Om de transfer pricing-structuur verdedigbaar te maken, moet de buitenlandse moeder daadwerkelijk de kernfuncties voor waardecreatie uitoefenen. Dit betekent doorgaans:

Productontwikkeling, ontwerp en inkoopbeslissingen worden genomen door de buitenlandse moeder
Marketingstrategie en merkrichting worden aangestuurd door de buitenlandse moeder
De buitenlandse moeder beschikt over gekwalificeerde medewerkers (of betrokken principals) met beslissingsbevoegdheid
Contracten met leveranciers, fabrikanten en belangrijke dienstverleners worden aangegaan door de buitenlandse moeder
De buitenlandse moeder draagt het voorraadrisico, marktrisico en kredietrisico

De Amerikaanse entiteit verricht daarentegen uitsluitend functies die passen bij haar karakterisering als limited-risk distributor: orderverwerking, lokale klantenservice, betalingsincasso en naleving van regelgeving.

7. De operationele case: betalingsverwerking en kredietvoordelen

Naast de fiscale overwegingen zijn er overtuigende commerciële redenen om een Amerikaanse entiteit op te richten voor e-commerce activiteiten gericht op de Amerikaanse markt. Deze voordelen worden vaak over het hoofd gezien in puur fiscaal gedreven structureringsdiscussies, maar kunnen bij schaalgrootte een materiële impact hebben op de winstgevendheid.

Lagere betalingsverwerkingskosten

Betalingsverwerkers hanteren verschillende tarieven afhankelijk van of een transactie als binnenlands of grensoverschrijdend wordt geclassificeerd. Voor een bedrijf dat voornamelijk verkoopt aan Amerikaanse klanten:

Amerikaanse merchant (Stripe): 2,9% + USD 0,30 per transactie
Hong Kong-merchant (Stripe): 3,4% + HKD 2,35 per transactie, plus een toeslag van 0,5% voor internationale kaarten en mogelijke valutaconversiekosten

Op het Shopify Advanced-plan is het verschil nog groter: Amerikaanse merchants betalen 2,4% versus 3,3% voor Hong Kong-merchants. Bij een jaaromzet van USD 1.000.000 vertaalt dit zich in een besparing van USD 5.000 tot USD 9.000 per jaar aan verwerkingskosten alleen.

Hogere creditcard-goedkeuringspercentages

Amerikaanse merchants behalen doorgaans significant hogere goedkeuringspercentages op Amerikaanse creditcards omdat de transactie als binnenlands wordt geclassificeerd. Grensoverschrijdende transacties vanuit Hong Kong worden onderworpen aan aanvullende fraudescreening door kaartuitgevers, met weigeringspercentages die 15% tot 25% hoger liggen dan bij binnenlandse transacties.

Bij een bedrijf dat USD 1.000.000 aan Amerikaanse kaarttransacties verwerkt, kan het verschil in goedkeuringspercentages resulteren in USD 50.000 tot USD 100.000 aan extra omzet die anders verloren zou gaan aan geweigerde transacties.

Zakelijke creditcard cashback

Amerikaanse entiteiten hebben toegang tot zakelijke creditcards met aanzienlijke cashback-beloningen die grotendeels niet beschikbaar zijn voor bedrijven gevestigd in Hong Kong of de VAE. Programma’s zoals Capital One Spark Cash bieden ongelimiteerd 2% cashback op alle aankopen, terwijl categorie-specifieke kaarten 3% tot 4% opleveren op advertentie-uitgaven, softwareabonnementen en verzendkosten.

Voor een bedrijf dat jaarlijks USD 200.000 besteedt aan advertenties en operationele kosten via een Amerikaanse entiteit, vertegenwoordigt dit USD 4.000 tot USD 8.000 aan jaarlijkse cashback, feitelijk een directe verlaging van de bedrijfskosten.

Platform- en providercompatibiliteit

Amerikaanse entiteiten profiteren van eenvoudiger onboarding en bredere acceptatie door Amerikaanse betalingsproviders, advertentieplatforms en marktplaatsdiensten. Amazon Seller Central, Meta Ads en Google Ads werken soepeler met in de VS gevestigde entiteiten, Amerikaanse bankrekeningen en Amerikaanse employer identification numbers (EIN’s).

8. IRS-handhaving: wat gebeurt er als het misgaat?

E-commerce verkopers die vertrouwen op niet-compliant structuren moeten er niet van uitgaan dat zij onopgemerkt blijven. De IRS beschikt over meerdere mechanismen om buitenlandse verkopers op de Amerikaanse markt te identificeren.

Platformrapportage

Amazon, Shopify, Stripe en PayPal dienen allemaal Form 1099-K in bij de IRS, waarin het bruto-transactiebedrag per verkoper wordt gerapporteerd. De 1099-K bevat het EIN van de verkoper, en de IRS matcht deze formulieren actief met ingediende belastingaangiften. Als er geen aangifte is ingediend, genereert het IRS-systeem automatisch correctieberichten.

FATCA en internationale informatie-uitwisseling

De Foreign Account Tax Compliance Act (FATCA) vereist dat buitenlandse financiële instellingen in partnerjurisdicties, waaronder Hong Kong en de VAE, informatie rapporteren over rekeningen aangehouden door Amerikaanse belastingplichtigen en entiteiten in Amerikaans eigendom. De VS hebben FATCA-overeenkomsten met meer dan 115 jurisdicties, wat de IRS inzicht geeft in offshore bankrekeningen die verbonden zijn met Amerikaanse bedrijfsactiviteiten.

Handhavingstijdlijn

Het typische handhavingsproces escaleert over een periode van drie tot vier jaar:

Jaar 1: IRS stuurt CP2000-correctieberichten wanneer 1099-K-bedragen niet overeenkomen met een ingediende aangifte
Jaar 2: Berichten worden voortgezet met oplopende boetes
Jaar 2,5: IRS legt een formele aanslag op en stuurt een bericht van voornemen tot invordering
Jaar 3–4: IRS kan een spoedaanslag opleggen, bankrekeningen bevriezen en belastingverhaalsrechten vestigen

Na het vestigen van een belastingverhaalsrecht heeft de IRS een juridische aanspraak op het vermogen van de belastingplichtige, zowel roerend als onroerend, binnen de Verenigde Staten. Dit omvat bankrekeningen, voorraad en vorderingen op platforms en betalingsverwerkers.

Boetes

Niet-indienen Form 5472: USD 25.000 per formulier, per jaar
Niet-indienen Form 1120-F: verlies van het recht op aftrek van kosten en verrekening
Transfer pricing-boetes: 20% over te weinig betaalde belasting als gevolg van prijscorrecties; 40% bij grove waarderingsafwijkingen

9. Veelvoorkomende e-commerce structuren en hun fiscale gevolgen

In de praktijk zien wij verschillende terugkerende structuren bij internationale e-commerce ondernemers. Elk van deze structuren brengt eigen fiscale consequenties, nalevingsverplichtingen en operationele afwegingen met zich mee.

VAE-holding met US LLC

Een VAE-vrijhandelszone-entiteit houdt een US single-member LLC aan. De ondernemer is doorgaans fiscaal inwoner van de VAE (vaak Dubai) en profiteert van 0% inkomstenbelasting op persoonsniveau. De VAE-entiteit kan in aanmerking komen voor 0% vennootschapsbelasting als Qualifying Free Zone Person, hoewel het standaard VAE-tarief 9% bedraagt over belastbaar inkomen boven AED 375.000 voor niet-kwalificerend inkomen.

Het belangrijkste risico bevindt zich aan de Amerikaanse kant. Als disregarded entity vloeit het inkomen van de LLC door naar de VAE-eigenaar. Wanneer de LLC een Amerikaanse onderneming drijft (wat bij e-commerce verkopers met Amerikaanse voorraad, fulfilment en klanten vrijwel altijd het geval is) wordt het inkomen behandeld als ECI en is het onderworpen aan Amerikaanse inkomstenbelasting. Het belastingverdrag tussen de VS en de VAE kan het branch profits tax-tarief verlagen, maar correcte naleving (waaronder tijdige indiening van Form 1120-F) is essentieel om aftrekposten en verdragsvoordelen te behouden.

Door te opteren voor C-Corporation-status wordt de branch profits tax geëlimineerd en kan via transfer pricing de Amerikaanse belastbare grondslag worden beperkt. De residuele winst kan naar de VAE-entiteit vloeien, waar deze mogelijk profiteert van de vrijhandelszone-vrijstelling, mits daadwerkelijke economische substance in de VAE wordt aangehouden.

Hong Kong-holding met US LLC

Een Hong Kong-vennootschap houdt een US single-member LLC aan. Deze structuur is populair vanwege het territoriale belastingstelsel van Hong Kong, de afwezigheid van bronbelasting op dividenden en het ontbreken van vermogenswinstbelasting.

Het ontbreken van een belastingverdrag tussen de VS en Hong Kong creëert echter een aanzienlijk nadeel: als de LLC een disregarded entity blijft, is het volledige tarief van 30% branch profits tax verschuldigd bovenop de reguliere Amerikaanse inkomstenbelasting. Het gecombineerde effectieve tarief kan daardoor oplopen tot circa 45%. Dit maakt de C-Corporation-verkiezing bijzonder belangrijk voor structuren met een Hong Kong-holding.

Met een C-Corp-verkiezing en correcte transfer pricing betaalt de Amerikaanse entiteit uitsluitend 21% vennootschapsbelasting over haar routinemarge. Er is geen branch profits tax verschuldigd omdat de C-Corp een binnenlandse Amerikaanse entiteit is. De residuele winst die naar Hong Kong vloeit, kan kwalificeren als offshore inkomen onder het territoriale beginsel, hoewel naleving van het FSIE-regime en voldoende substance in Hong Kong onontbeerlijk zijn.

Natuurlijk persoon met uitsluitend een US LLC

Sommige ondernemers opereren via een US LLC zonder buitenlandse holdingstructuur: de LLC is rechtstreeks eigendom van de natuurlijke persoon. Als de persoon geen Amerikaans fiscaal inwoner is en de LLC een single-member entiteit betreft, is de LLC een disregarded entity en wordt de persoon behandeld als iemand die rechtstreeks een onderneming drijft in de Verenigde Staten.

Het ECI van de persoon is onderworpen aan de Amerikaanse federale inkomstenbelasting tegen progressieve tarieven tot 37%, vermeerderd met toepasselijke staatsbelastingen. In tegenstelling tot de vennootschappelijke variant is er geen branch profits tax verschuldigd door natuurlijke personen. De hogere marginale tarieven en het ontbreken van een transfer pricing-mechanisme om winst te verschuiven maken deze structuur bij schaalgrootte over het algemeen minder efficiënt.

Voor natuurlijke personen die willen optimaliseren, ligt de weg doorgaans via het oprichten van een buitenlandse holdingvennootschap die de US LLC aanhoudt (of het rechtstreeks opteren voor C-Corp-status voor de LLC). Dit creëert de vennootschappelijke laag die nodig is voor transfer pricing en kan een gunstiger behandeling van de residuele winsten mogelijk maken in de jurisdictie van fiscale woonplaats van de ondernemer.

De juiste structuur kiezen

De optimale structuur hangt af van een combinatie van factoren die voor elke situatie uniek zijn:

Persoonlijke fiscale woonplaats van de ondernemer, die bepaalt hoe dividenden, vermogenswinsten en wereldwijd inkomen op persoonsniveau worden belast
Toepasselijke belastingverdragen tussen de VS en de holdingsjurisdictie, die het BPT-tarief, bronheffingstarieven en toegang tot geschilbeslechtingsmechanismen beïnvloeden
Economische substance in de holdingsjurisdictie, met daadwerkelijke operaties, medewerkers en besluitvorming om de transfer pricing-positie te onderbouwen
Schaal en groeitraject van de onderneming, aangezien de operationele voordelen van een Amerikaanse entiteit (lagere betalingskosten, hogere goedkeuringspercentages, cashback-programma’s) bij toenemende omzet steeds materiëler worden
Compliance-infrastructuur per jurisdictie, want elke jurisdictie brengt aangifteverplichtingen, documentatievereisten en doorlopende kosten met zich mee die moeten worden afgewogen tegen de fiscale voordelen

10. Wat is de volgende stap?

Als u een internationale e-commerce onderneming drijft met Amerikaanse omzet, is de structureringsbeslissing een van de meest consequentiële fiscale en commerciële keuzes die u zult maken. De kernpunten zijn:

Een US single-member LLC in handen van een buitenlandse entiteit is niet belastingvrij — het inkomen is belastbaar bij de eigenaar, en de consequenties van niet-naleving zijn ingrijpend
Opteren voor C-Corporation-status voor de Amerikaanse entiteit elimineert de branch profits tax en creëert een solide basis voor transfer pricing
Transfer pricing, mits correct geïmplementeerd en gedocumenteerd, kan de Amerikaanse belastbare grondslag legitiem terugbrengen tot een routinemarge van 1% tot 5% van de omzet
De buitenlandse moeder moet beschikken over daadwerkelijke economische substance — echte medewerkers, echte besluitvorming en echte functies — om het behoud van de residuele winst te rechtvaardigen
Naast fiscale voordelen biedt een Amerikaanse entiteit wezenlijke commerciële voordelen: lagere betalingsverwerkingskosten, hogere goedkeuringspercentages, toegang tot cashback-programma’s en betere platformcompatibiliteit

Elke situatie is anders. De juiste structuur hangt af van uw specifieke feiten en omstandigheden, waaronder waar u woont, waar uw team opereert, welke producten u verkoopt en hoe uw toeleveringsketen is ingericht. Transfer pricing-arrangementen moeten de economische realiteit weerspiegelen en worden onderbouwd door gelijktijdige documentatie.

Bij Taxboutiq zijn wij gespecialiseerd in internationale fiscale structurering, transfer pricing en grensoverschrijdend advies voor ondernemers en e-commerce bedrijven. Wij combineren diepgaande technische kennis met praktische, hands-on begeleiding, als onderdeel van uw team implementeren wij structuren die zowel compliant als commercieel effectief zijn.

Neem contact op met onze specialisten

Kerim Besic

Partner

Dzunejt Cengic

Partner

Entrepreneur reviewing DGA salary and business finances in office

DGA-salaris: de gebruikelijk loonregeling uitgelegd

Wat is de gebruikelijk loonregeling?

Als directeur-grootaandeelhouder (DGA) van een besloten vennootschap (BV) bent u wettelijk verplicht om uzelf een salaris uit te keren. Dit wordt de gebruikelijk loonregeling genoemd. Het doel van deze regeling is te voorkomen dat DGA's hun salaris kunstmatig laag houden om vervolgens meer (lager belast) dividend uit te keren.

Veel BV-eigenaren willen begrijpelijkerwijs hun salaris zo laag mogelijk houden, maar de Belastingdienst stelt duidelijke grenzen. Het is essentieel om deze grenzen te kennen om onverwachte naheffingen te voorkomen.

Hoe wordt het gebruikelijk loon vastgesteld?

Het gebruikelijk loon wordt bepaald aan de hand van drie referentiepunten, waarbij het hoogste bedrag leidend is. Ten eerste is er het wettelijke normbedrag. Ten tweede moet het salaris overeenkomen met wat iemand in een vergelijkbare functie binnen de onderneming zou verdienen. Ten derde mag het DGA-salaris niet lager zijn dan het salaris van de meestverdienende werknemer binnen de BV.

De DGA mag alleen afwijken van deze referentiepunten als daar een aantoonbare en verdedigbare reden voor is. In de praktijk ligt de bewijslast bij de DGA, waardoor het belangrijk is om uw onderbouwing zorgvuldig te documenteren.

Waarom is dit relevant voor BV-eigenaren?

De gebruikelijk loonregeling heeft directe invloed op uw totale belastingdruk. Een hoger salaris betekent meer inkomstenbelasting en sociale premies, terwijl een lager salaris ruimte biedt voor meer dividenduitkering — maar alleen binnen de grenzen die de Belastingdienst redelijk acht.

Het vinden van de juiste balans is vooral belangrijk voor ondernemers in de opstartfase van hun BV, of voor degenen met een wisselend bedrijfsresultaat. In bepaalde gevallen kan een lager salaris gerechtvaardigd zijn, bijvoorbeeld wanneer de BV verlies maakt of wanneer de DGA kan aantonen dat vergelijkbare functies een lager salaris hebben.

Veelvoorkomende valkuilen

Een veelgemaakte fout is jaar na jaar hetzelfde salaris aanhouden zonder te controleren of dit nog aan de criteria voldoet. Het normbedrag wordt jaarlijks aangepast en veranderingen in de bedrijfsstructuur of het personeelsbestand kunnen ook van invloed zijn op uw verplichtingen.

Een ander veelvoorkomend probleem is het niet meenemen van het salaris van de bestbetaalde werknemer. Wanneer u een senior manager of specialist aanneemt die meer verdient dan uw eigen DGA-salaris, kan het nodig zijn uw beloning dienovereenkomstig aan te passen.

Praktische tips voor DGA's

Evalueer uw DGA-salaris aan het begin van elk boekjaar om te waarborgen dat het voldoet aan het actuele normbedrag. Als uw BV zich in een opstartfase bevindt of financiële moeilijkheden ervaart, bespreek dan de mogelijkheid van een lager salaris met uw belastingadviseur. Bewaar documentatie over vergelijkbare functies en salarissen in uw branche, want dit kan cruciaal zijn als de Belastingdienst uw loonniveau ter discussie stelt.

Het is ook de moeite waard om de wisselwerking tussen salaris en dividend te overwegen. Hoewel dividend belast wordt in Box 2, moet de gecombineerde belastingdruk van salaris (Box 1) en dividend samen met uw adviseur worden beoordeeld om de meest fiscaal efficiënte aanpak voor uw persoonlijke situatie te vinden.

Schakel professioneel advies in

De gebruikelijk loonregeling lijkt misschien eenvoudig, maar de toepassing ervan bevat vaak nuances die professionele begeleiding vereisen. Elke DGA-situatie is anders en het optimale salaris hangt af van factoren als bedrijfsrendabiliteit, branchebenchmarks en persoonlijke financiële planning.

Bij Taxboutiq helpen wij DGA's en BV-eigenaren bij het navigeren door deze complexiteit. Of u nu een nieuwe BV opricht of uw huidige salarisstructuur wilt heroverwegen, ons team staat klaar om u te voorzien van advies op maat.

Neem contact op met onze specialisten

Kerim Besic

Partner

Dzunejt Cengic

Partner

DGA salary: understanding the customary wage regulation

What is the DGA customary wage regulation?

If you are a director and major shareholder (DGA) of a Dutch private limited company (BV), you are required by law to pay yourself a salary. This is known as the gebruikelijk loonregeling, or customary wage regulation. The purpose of this rule is to prevent DGAs from minimising their salary in order to receive higher (lower-taxed) dividends instead.

Many BV owners understandably want to keep their salary as low as possible, but the Dutch Tax Authority sets clear boundaries. Understanding these boundaries is essential to avoid unexpected assessments.

How is the customary wage determined?

The customary wage is based on the highest of three reference points. First, there is the statutory minimum norm amount. Second, the salary must reflect what someone in a comparable position within the company would earn. Third, the DGA's salary should not be lower than the salary of the highest-earning employee within the company.

The DGA may deviate from these reference points only if there is a demonstrable and justifiable reason. In practice, the burden of proof lies with the DGA, which means it is important to document your reasoning carefully.

Why does this matter for BV owners?

The customary wage regulation has a direct impact on your overall tax burden. A higher salary means more income tax and social security contributions, while a lower salary allows for more dividend distribution — but only within the limits of what the Tax Authority considers reasonable.

Getting this balance right is especially important for entrepreneurs in the early stages of their BV, or for those whose company has a fluctuating income. In certain cases, a lower salary may be justified, for example when the BV is making losses or when the DGA can demonstrate that comparable positions command a lower wage.

Common pitfalls

One frequent mistake is simply maintaining the same salary year after year without reviewing whether it still meets the criteria. The norm amount is adjusted annually, and changes in your company's structure or staffing can also affect your obligations.

Another common issue is failing to consider the salary of the highest-paid employee. If you hire a senior manager or specialist who earns more than your own DGA salary, you may need to adjust your compensation accordingly.

Practical tips for DGAs

Review your DGA salary at the start of each fiscal year to ensure it meets the current norm amount. If your BV is in a start-up phase or experiencing financial difficulties, discuss the possibility of a lower salary with your tax advisor. Keep documentation of comparable positions and salaries in your industry, as this can be crucial if the Tax Authority questions your wage level.

It is also worth considering the interplay between salary and dividend. While dividends are taxed in Box 2, the combined tax burden of salary (Box 1) and dividend should be evaluated together with your advisor to find the most tax-efficient approach for your personal situation.

Seek professional advice

The customary wage regulation may seem straightforward, but its application often involves nuances that require professional guidance. Every DGA's situation is different, and the optimal salary depends on factors such as company profitability, industry benchmarks, and personal financial planning.

At Taxboutiq, we help DGAs and BV owners navigate these complexities. Whether you are setting up a new BV or reviewing your current salary structure, our team is ready to assist you with tailored advice.

Get in touch with our specialists

Kerim Besic

Partner

Dzunejt Cengic

Partner

Belastingplan 2026: wat verandert er voor MKB-ondernemers

Het Belastingplan 2026 brengt een aantal belangrijke wijzigingen met zich mee die direct van invloed zijn op MKB-ondernemers, zzp'ers en groeiende bedrijven. Of u nu als eenmanszaak opereert, een BV heeft of een groep van ondernemingen aanstuurt: deze ontwikkelingen verdienen uw aandacht.

Zelfstandigenaftrek daalt fors

De zelfstandigenaftrek zet zijn dalende trend voort en bereikt in 2026 het laagste niveau tot nu toe. Voor eenmanszaken en zzp'ers die op deze aftrek leunen, kan het verlaagde voordeel aanleiding zijn om opnieuw te beoordelen of een BV-structuur fiscaal voordeliger is. Het omslagpunt hangt af van uw specifieke winstniveau en persoonlijke omstandigheden.

Aangepaste tarieven inkomstenbelasting

De inkomstenbelastingschijven zijn voor 2026 herkalibreerd. Het tarief in de eerste schijf is licht gedaald, terwijl het tarief in de tweede schijf is gestegen. Voor ondernemers in de IB-sfeer beïnvloeden deze wijzigingen hoeveel belasting u over uw bedrijfswinst betaalt. Het is de moeite waard om uw verwachte inkomen te toetsen aan deze nieuwe tarieven.

Box 3: hoger forfaitair rendement op beleggingen

Voor ondernemers en bedrijfseigenaren met een privébeleggingsportefeuille is de box 3-belasting opnieuw gewijzigd. De forfaitaire rendementspercentages zijn bijgesteld en de vrijstelling is aangepast. Als u substantieel spaargeld, beleggingen of vastgoed buiten uw onderneming aanhoudt, kan de effectieve belastingdruk op deze vermogensbestanddelen hoger uitvallen dan in voorgaande jaren.

Auto van de zaak

Er is een nieuwe pseudo-eindheffing op fossiele auto's van de zaak aangekondigd, die per 2027 ingaat. Bedrijven die momenteel auto's met CO2-uitstoot ter beschikking stellen, doen er goed aan om te anticiperen op de extra kosten. Voor bedrijven die nadenken over vernieuwing van hun wagenpark kan dit de overgang naar elektrisch of hybride versnellen.

Overdrachtsbelasting voor niet-hoofdverblijven

Het overdrachtsbelastingtarief voor panden die niet als hoofdverblijf kwalificeren is aangepast. Dit is met name relevant voor ondernemers die investeren in commercieel of residentieel vastgoed, of die overwegen een tweede pand aan te kopen. Het gewijzigde tarief beïnvloedt de aankoopkosten en dient meegenomen te worden in elke investeringsanalyse.

Arbeidskorting verhoogd

De arbeidskorting is verhoogd, wat zowel werknemers als ondernemers die een salaris uit hun BV ontvangen ten goede komt. Voor DGA's blijft het optimaliseren van de verdeling tussen salaris en dividend een belangrijk aandachtspunt, en de verhoogde korting kan van invloed zijn op het ideale salarisniveau.

Vereenvoudigde rapportageverplichtingen

De overheid heeft bepaalde rapportageverplichtingen versoepeld. De rapportageverplichting werkgebonden personenmobiliteit (WPM) geldt nu alleen nog voor bedrijven met 250 of meer werknemers, verlaagd ten opzichte van de eerdere drempel van 100. Dit is een welkome vereenvoudiging voor middelgrote bedrijven.

Wat kunt u doen?

Fiscale planning is het meest effectief wanneer u er tijdig bij bent. Wij adviseren om uw huidige structuur te toetsen aan deze wijzigingen, met name als u een eenmanszaak heeft die het BV-omslagpunt nadert, als DGA uw salaris en dividend optimaliseert, of als ondernemer met substantieel privévermogen. Een tijdige doorlichting helpt u om beschikbare mogelijkheden te benutten en onverwachte fiscale exposure te voorkomen.

Wilt u bespreken wat deze wijzigingen voor uw specifieke situatie betekenen? Ons team helpt u graag verder.

Neem contact op met onze specialisten

Kerim Besic

Partner

Dzunejt Cengic

Partner

Tax Plan 2026: What Changes for SME Entrepreneurs

The Dutch government's Tax Plan 2026 introduces a number of significant changes that directly affect SME entrepreneurs, freelancers, and growing businesses. Whether you operate as a sole proprietor, run a BV, or manage a group of companies, these developments deserve your attention.

Self-Employed Deduction Drops Significantly

The self-employed deduction (zelfstandigenaftrek) continues its downward trajectory, reaching its lowest level yet in 2026. For sole proprietors and freelancers who rely on this deduction, the reduced benefit may prompt a reassessment of whether a BV structure would be more tax-efficient. The tipping point depends on your specific profit level and personal circumstances.

Adjusted Income Tax Rates

The income tax brackets have been recalibrated for 2026. The rate in the first bracket has decreased slightly, while the second bracket rate has increased. For entrepreneurs in the IB sphere, these changes affect how much tax you pay on business profits. It is worth reviewing your expected income to understand how these adjustments impact your overall tax burden.

Box 3: Higher Deemed Return on Investments

For entrepreneurs and business owners with private investment portfolios, Box 3 taxation has changed again. The deemed return percentages have been updated, and the tax-free threshold has been adjusted. If you hold significant savings, investments, or real estate outside of your business, the effective tax rate on these assets may be higher than in previous years.

Company Car Taxation

A new pseudo end-of-year levy on fossil fuel company cars has been announced, set to take effect in 2027. Businesses that currently provide company cars with CO2 emissions should start planning for the additional cost. For companies considering fleet renewal, this may accelerate the transition to electric or hybrid vehicles.

Transfer Tax for Non-Primary Residences

The transfer tax rate for properties that do not qualify as a primary residence has been adjusted. This is particularly relevant for entrepreneurs who invest in commercial or residential real estate, or who are considering purchasing a second property. The revised rate affects the acquisition cost and should be factored into any investment analysis.

Employment Tax Credits Increased

The employment tax credit (arbeidskorting) has been raised, which benefits both employees and entrepreneurs who draw a salary from their BV. For DGA's (director-major shareholders), optimising the split between salary and dividend remains an important planning point, and the increased credit may influence the ideal salary level.

Simplified Reporting Obligations

The government has relaxed certain reporting requirements for businesses. The work-related commuting reporting obligation (WPM-rapportage) now applies only to companies with 250 or more employees, reduced from the previous threshold of 100. This is a welcome simplification for mid-sized businesses.

What Should You Do?

Tax planning is most effective when done proactively. We recommend reviewing your current structure in light of these changes, particularly if you are a sole proprietor approaching the BV tipping point, a DGA optimising salary and dividend, or a business owner with significant private investments. A timely review can help you take advantage of available opportunities and avoid unexpected tax exposure.

If you would like to discuss how these changes affect your specific situation, our team is happy to assist.

Get in touch with our specialists

Kerim Besic

Partner

Dzunejt Cengic

Partner