Transfer pricing: het arm’s length-beginsel

Transfer pricing is een van de meest complexe en tegelijkertijd belangrijkste onderdelen van het internationale belastingrecht. Het arm’s length-beginsel vormt de kern van alle transfer pricing-regelgeving en vereist dat transacties tussen verbonden partijen plaatsvinden tegen voorwaarden die ook tussen onafhankelijke partijen zouden gelden.

Wat is het arm’s length-beginsel?

Het arm’s length-beginsel is vastgelegd in artikel 9 van het OESO-modelverdrag en bepaalt dat de voorwaarden van transacties tussen gelieerde ondernemingen vergelijkbaar moeten zijn met die van transacties tussen onafhankelijke partijen. De Belastingdienst toetst of de gehanteerde verrekenprijzen marktconform zijn.

Verrekenprijsmethoden

De OESO-richtlijnen beschrijven vijf erkende verrekenprijsmethoden: de Comparable Uncontrolled Price-methode (CUP), de Resale Price-methode, de Cost Plus-methode, de Transactional Net Margin-methode (TNMM) en de Profit Split-methode. De keuze voor de meest geschikte methode hangt af van de beschikbare vergelijkingsgegevens en de aard van de transactie.

Documentatieverplichtingen

Nederlandse ondernemingen zijn verplicht om transfer pricing-documentatie op te stellen die het arm’s length-karakter van hun intercompany transacties onderbouwt. Dit omvat een master file, een local file en, voor grote groepen, een country-by-country report. Adequate documentatie beschermt tegen correcties en boetes bij een belastingcontrole.

Onze aanpak

Bij Taxboutiq combineren wij diepgaande technische kennis met praktisch inzicht in hoe de Belastingdienst benchmarkanalyses beoordeelt. Wij ondersteunen bij het ontwerpen van pricing-beleid, het opstellen van documentatie en het verdedigen van posities bij controles.